OpenFront, een afgekoppelde teamgenoot overnemen: gratis zijn terrein opvagen zonder troepsverlies

Direct antwoord: wie opvagt en tot welke prijs

Wanneer je teamgenoot in Team-modus afkoppelt, kan een willekeurige bondgenoot dat terrein opvagen met nul troepsverlies aan de aanvallerszijde, terwijl de troepen van de afgekoppelde verdediger per tegel op het normale tempo verdwijnen. Dat is geen genade: de server zet het vlaggetje isDisconnectedTeammate in attackLogic en daardoor valt de hele verliesterm van de aanvalder naar nul, maar de verdedigersverlies blijft gewoon lopen. In gerangschikte 2v2 telt bovendien het team van een volledig afgekoppelde speler niet meer mee voor het winnen, dus een afkoppeling kan de match je team toekennen zonder dat je een tegel neemt. Het juiste verhaald is meestal een vooraf ingespannen, toegewezen, goedkope opvage door de veilige speler, niet een paniekopvage door de frontspeler. De timing is ook iets wat de server voor je bepaalt: de gratis venster opent zodra de verbinding daadwerkelijk weg is en de markeer is effectief onmiddellijk, niet pas na een aftelbare 30 seconden. Er zitten twee verschillende gratis-dingen in die ene zin, en de meeste spelers vermengen ze: het gratis-nul-verlies opvagen van een afgekoppelde teamgenoot is een spelmechanica die je kunt gebruiken in elk teamspel, en de gerangschikte winregeling die een afgekoppeld team uit de winrang haalt is een matchmechanica die alleen in gerangschikte 2v2 toe pas, en dat verschil bepalen waarom de beslissing „gratis terrein verzamelen” in een niet-gerangschikt vierpersoonsspel neerkomt op toewijzen en in een gerangschikte tweeling neerkomt op niet verzamelen. De kern van de directe beantwoording is dus niet één getal maar twee regels tegelijk: aanvallerszijde verliest nul, verdedigerszijde verliest per tegel, en in gerangschikte 2v2 reduceert een volledige afkoppeling de match tot het enige overgebleven verbonden team, en als die twee regels samen met het winpositiegetal van je team, dan heb je het hele besluit in je hand vóórdat de vijand een enkele tegel naar de nu blootgestelde lijn stuurt. De reden dat dit een beslissing en niet een reflex is, zit in de asymmetrie van de twee regels: het gratis-nul-verlies is een constante die geldt voor elke afkoppeling in elk teamspel, dus het verandert de vraag niet van „kan ik gratis nemen” maar wel de vraag van „wil ik de grens die ik daardoor openzet moeten verdedigen”, en de gerangschikte winregeling is een omstandige regel die alleen in het specifieke geval van een volledig afgekoppeld team opgaat, dus die geeft je de luxe van „niets doen” in een situatie waarin een niet-gerangschikte speler nog wel zou verzamelen. De twee regels samen betekenen dat de goede speler niet een getal hoeft te onthouden maar twee vragen hoeft te beantwoorden: is mijn team al boven de winfractie, en zou mijn teamgenoot die afkoppelt een speler zijn die zijn terrein zou willen opvragen met een gezond leger en een veilige positie, en de combinatie van die twee antwoorden geeft je het hele besluit zonder dat je de vijand hoeft te lezen.

Wat de server daadwerkelijk doet wanneer een teamgenoot valt

De keten begint bij verbinding. De server heeft een disconnectedTimeout van dertig seconden; zodra die verstrijkt, markeert de server de speler als afgekoppeld en toont de client een badge. isFriendly voor een afgekoppelde speler — met de parameter treatAFKFriendly standaard false — geeft false terug, dus de client behandelt zijn terrein vanaf die moment als veroverbaar, net als terrein van een vijand. De troepsverlieslogica wordt gedelegeerd door de aanvalsuitvoering naar config().attackLogic, die de isDisconnectedTeammate-vlag meekrijgt. In de v0.34.16-configuratieve implementatie zet die functie, zodra de verdediger een afgekoppelde teamgenoot is, de aanvallersverlies naar nul terwijl de verdedigersverlies gewoon blijft berekenen als defender.troops / defender.numTiles. Het is dus asymmetrisch: jij verliest niks, hij verliest per tegel. Wat hier belangrijk is om te begrijpen is dat deze drie stappen op verschillende lagen plaatsvinden en dat alleen de derde iets verandert aan wat je wint en verliest: de dertig-secondenmarkeer is een client- en server-verbindingstoestand die alleen bepaalt wanneer de badge verschijnt en wanneer de speler officieel afgekoppeld is, de isFriendly-check is een classificatie die het terrein van de speler van „teamgenoot” naar „te veroveren” verandert zonder enig getal aan te raken, en de attackLogic-tak is de enige die de verliesgetallen zelf schrijft. Dat is precies waarom je vóór het spel niet kunt instellen of afkoppelen gratis is: de eerste twee stappen gebeuren altijd, onafhankelijk van instellingen, en alleen de derde wordt door de tag bepaald die je draait, wat betekent dat het gratis-nul-verliesgedrag een versiekenmerk is en geen voorkeur, en dat het in elke build van v0.34 of nieuwer dezelfde is ongeacht wat je in je eigen configuratie hebt gezet. Nog een punt dat uit de laagstructuur volgt en dat de meeste speler misleest: de dertig-secondenmarkeer is een aftelling die begint op het moment dat de verbinding daadwerkelijk wegvallt, niet op het moment dat je de badge ziet, en omdat je de badge pas ziet nadat de markeer al is gezet, is het reactievenster van de speler altijd korter dan de dertig seconden die de server aftelt, wat betekent dat je een afkoppeling moet behandelen als een onmiddellijke gebeurtenis en niet als een event dat je met dertig seconden vooruit kunt plannen. Dat is precies de reden waarom de „badge in plaats van timer” regel uit dit kader zo belangrijk is: de badge is het enige signaal dat je op het moment dat de beslissing moet worden genomen kunt zien, en elke reactie die je op een geschatte tijd baseert in plaats van op die badge, is een reactie die in de praktijk te laat komt, want de tijd tussen het moment dat de server de markeer zet en het moment dat jij de badge ziet, is net de tijd die je al hebt verloren, en op een kaart met korte fronts en dicht terrein is die gemiste tijd genoeg voor een vijand om de nu verlaten lijn te bereiken en de gratis opvage die je had kunnen doen te blokkeren.

Het nul-verlies opvagen in detail: wat je wint en wat je verliest

Een regel-voor-regel lezen van de attackLogic-pad laat precies zien waar de vrijgevigheid zit en waar hij ophoudt. Het verlies van de aanvalder is mag vermenigvuldigd met de verradermultiplier, vermenigvuldigd met een verhouding, vermenigvuldigd met een basiswaarde en de verdedigerdichtheid; wanneer de verdediger een afgekoppelde teamgenoot is, zet de functie mag = 0 vóór elke vermenigvuldiging, zodat de hele verliesterm van de aanvalder naar nul valt, ongeacht hoe hoog zijn territoriale stapel of hoe groot je stoot is. Het verlies van de verdediger wordt apart berekend als defender.troops / defender.numTiles en wordt niet geraakt door de vlag, dus zijn leger loopt op het normale tempo af terwijl zijn tegels naar je overgaan. De gouden snapshot bevestigt de asymmetrie met schone getallen: mens tegen verbonden mens, de aanvalder verliest 38,5576 troepen en de verdediger verliest 5; afgekoppelde teamgenoot, de aanvalder verliest 0 en de verdediger verliest nog steeds 5 met hetzelfde opvagttempo. De tabel hieronder is de referentie die je moet onthouden:

Daaruit volgen twee dingen, en dat zijn beslissingen, geen anekdotes. Ten eerste kost opvagen je geen troepen, dus je moet nooit degene zijn die een kwetsbare voorpost op dezelfde grens houdt die je net vrijgeeft — de veilige zet is een gezonde stoot, want de stoot zelf is gratis en het enige risico is je eigen tijd aan de grens. Ten twee bevriest het overgebleven terrein van de afgekoppelde speler niet: bij elke opvagtik lopen zijn troepen af, dus een afgekoppelde teamgenoot met een groot geconcentreerd leger op een klein oppervlak verliest per tegel sneller dan een uitgestrekte speler. De 5 van de verdediger in het gouden geval is 100.000 troepen over 20.000 tegels, dus het opvagen is een echte overdracht van zijn leger naar jouw handen, geen facade. Dit is het deel dat je vóórspelplanning zou moeten veranderen: je wilt de legers van je teamgenoten zo positioneren dat, wanneer er een valt, het terrein waar hij op zit terrein is dat je wilt en dat langzaam genoeg afloopt, zodat een rustige, toegewezen verzameling een paniek verslaat. Een backliner die een grote reserve parkeert op een klein kustoppervlak, creëert een situatie waarbij, bij afkoppeling, die reserve zowel een last is die je niet zou moeten jagen als een open wond die de vijand bereikt, als jij niet de eerste bent die hem opmaakt. Er zit ook een nuance in het verdedigersgetal dat ertoe doet voor de planning: omdat de afvoer per tegel het totale troepengetal van de verdediger deelt door zijn tegelaantal, loopt een afgekoppelde speler die rijk is aan terrein maar arm aan leger per tik langzaam af en blijft zijn terrein een stabiel gratis doel een tijdje, terwijl een afgekoppelde speler die rijk is aan leger maar arm aan terrein snel afloopt en de terrinwaarde alleen bestaat als je hem snel verzamelt, zodat dezelfde badge afhankelijk van het zichtbare mini-kaartoppervlak „rustig verzamelen” of „nu verzamelen” kan betekenen.

Het besluitkader: wanneer opvagen juist is en wanneer het een val is

Omdat opvagen gratis is, is de verleiding het altijd te doen, en precies dát is de val. De beslissing heeft drie ingangen, en de juiste oordeel is de doorsnede van de drie, niet de dringendste op het eerste gezicht. De eerste ingang is de winpositie: wanneer je team al boven de strikte niet-schaak-oppervlakfractie voor het winnen zit, is het opvagen van een afgekoppelde teamgenoot vaak een netto-negatief, want je verliest fronttijd en grens-expositie om terrein te verzamelen dat je niet nodig had, terwijl het vijandelijke team toekijkt en zich herschikt om je nu blootgestelde nieuwe grens te persen. De wingerschikking in deze build is strikt-groter 80 % van het niet-schaak-terrein, dus op 80,00 % is er geen winst en kan een kleine stoot de moeite waard zijn, terwijl op 85 % er wel winst is en de randwaarde verdedigd zou moeten worden in plaats van geëxpandeerd.

De tweede ingang is wie moet opvagen. De speler die opvagt, zet een voorpost in en houdt de nieuwe grens, dus de juiste opvager is de frontspeler met een gezond leger en vrij zicht op het afgekoppelde terrein, niet de backliner die nodig is om de andere front te houden of de front goud te geven. Het gemeenschapssignaal van teamspeel is consistent: de frontrol is de meest blootgestelde en de meest afhankelijk van teamsponsingen, dus de opvage zou moeten worden toegewezen aan wie zijn huidige lijn kan verlaten zonder hem te verbreken, niet aan wie geometrisch het dichtst bij het afgekoppelde terrein zit, want dichtst zitten is precies de val die de beslissende voorpost uit de winnende lijn trekt. De derde ingang is de vijandreactie: een gratis opvage die je grens naar voren verplaatst, creëert een nieuwe front, en een goed gecoördineerd vijandelijke team perst de vers uitgetreden grens terwijl je opvager nog consolideert. De beslisregel is: opvagen wanneer het een echt tekort corrigeert of een voorsprong vergroot, het toewijzen aan de frontspeler die de voorpost kan vrijgeven, en alleen wanneer je de nieuwe grens tegen de verwachte tegenaanval kunt houden. Als een van die drie fout is, is de gratis opvage een geschenk dat je zou moeten afslaan, want een gratis ding afslaan is de hoogste-hebvel-beslissing in het spel. Een laatste nuance die het kader eerlijk houdt: de winpositie-ingang moet worden gecheckt op de gecombineerde niet-schaak-fractie van je team, niet op je persoonlijke aandeel, want de winlogica telt het team als eenheid, zodat een teamgenoot die een groot deel van dat aandeel houdt kan leiden tot een lage persoonlijke cijfer terwijl het team wint, en terrein in dat geval jagen zou zijn een cijfer corrigeren dat nooit beslissend was.

Scenario 1: gerangschikte 2v2, je partner wordt AFK aan de front

Nemen we de situatie die de gerangschikte threads beschrijven: jij en je partner zitten in een 2v2 gerangschikte wedstrijd, je partner is de frontspeler die de hoofdfunctie met een grote reserve houdt, en hij verliest de verbinding abrupt terwijl het spel stijgt. Je eigen terrein zit rond 72 % van het niet-schaak-terrein, het overgebleven terrein van je partner is ongeveer 11 % en geconcentreerd dicht bij de front, en het vijandelijke team zit rond 17 % en perst actief de oude lijn van je partner. Twee serverregels beheren de volgende tien minuten, en dat zijn verschillende regels die elkaar niet overlappen. In gerangschikte 2v2 valt een team uit de winrang zodra al zijn leden dood of afgekoppeld zijn, dus zodra de verbinding van je partner gemarkeerd is en zijn laatste tegels weg zijn, is het enige overgebleven verbonden team het jouwe, en de wincheck zal de match je team toekennen in de volgende tik. Dat is het deel dat de meeste spelers missen: een afkoppeling kan je de 2v2-winst geven zonder dat je een tegel neemt, want de vijand is nu het enige overgebleven verbonden team dat tegenover jou, verbonden, staat, en de regel reduceert tot één enkel overgebleven team.

De afgekoppelde-opschaf-regel geldt alleen wanneer een gepaarde speler nooit echt verscheen; een speler die verscheen en zich daarna afkoppelde, triggert geen winstloze-archief, dus je spel blijft levend en kan je nog worden toegekend. De beslissing draait zich dan om het gratis terrein: de 11 % van je partner is gratis op te vagen zonder troepsverlies, maar je hebt het niet nodig om te winnen zodra het vijandelijke team het enige overgebleven verbonden team is, dus de juiste zet is om het afgekoppelde terrein niet te jagen met je hoofdvorpost; houd je voorpost waar het de 72 % en de vijandelijke druk houdt, en laat de wincheck zijn werk doen. Wanneer het vijandelijke team ook een speler verliest, zou je opnieuw moeten overwegen, want de „enige overgebleven team”-voorwaarde is het die je de match toekent, en een tweede afkoppeling aan hun kant verandert je positie niet, maar een herbewind wel. Het cijfer waar je op zou moeten kijken is je eigen 72 %: zolang je die houdt, heb je de 11 % van je partner niet nodig, en het jagen ervan is precies de manier waarop een gratis bonus wordt tot een blootgestelde front waar de vijand al naartoe loopt. Eén ding wat het 2v2-geval nog verlicht: met slechts twee personen in je team is er helemaal geen opvager-reserve, en dat is waarom het gerangschikte spel bijna altijd neerkomt op het gratis terrein niet verzamelen in plaats van toewijzen, want in het moment dat je je enige voorpost aan de kust zet, laat je je hoofdlint zonder verdediger en zonder teamgenoot die hem dekt, en in een tweelingteam betaalt de enige speler die ook de winst moet houden de grenskosten van een gratis opvagen.

Scenario 2: ongerangschikte teammodus, een backliner valt en de vijand perst

Nemen we nu een niet-gerangschikt teamspeel: je zit in een vier tegen een vier, en je backliner — degene die de front niet houdt, wiens rol het is om de eilanden te houden en de front te geven — verliest de verbinding abrupt terwijl de vijand je hoofdlint perst. Je frontspeler zit op 64 % van het niet-schaak-aandeel van je team, het vijandelijke team houdt ongeveer 30 %, en de afgekoppelde backliner bezit nog ongeveer 6 % dicht bij de kust met een grote reserveleger die hij had gespaard om te geven. De gratis-opvage-regel speelt nu aan beide kanten, en de verkeerde instinct is de speler laten verliezen. Aan jouw kant kan een willekeurige teamgenoot de 6 % van de backliner zonder troepsverlies opvagen, en omdat het leger van de backliner geconcentreerd is op een klein kustoppervlak, lopen die troepen per tegel snel af, dus het terrein verdient een snelle verzameling om hem te bereiken vóór de vijand en te voorkomen dat hij uit zijn bereik verdwijnt.

Maar de val is de toewijzing: het terrein van de backliner ver van de vijandelijke perst, dus je frontspeler sturen om hem te verzamelen betekent de enige voorpost verwijderen die de 30 % van de vijand ervan weerhoudt om omhoog te klimmen, en zo wordt een gratis bonus tot het verlies van de wedstrijd. Het besluitkader zegt de gratis opvage af te slaan wanneer het de winnende lijn verzwakt. De juiste zet is de frontspeler te laten de grens houden en de winpositie door de hoofdlint beslissen, en het terrein van de afgekoppelde backliner te behandelen als een secundair doel dat alleen na het dempen van de vijandelijke druk wordt verzameld. Wanneer een tweede teamgenoot aan jouw kant veilig achter de eilanden zit, dan zou hij de kust moeten verzamelen, want de opvager is degene die de nieuwe grens houdt, en een veilig tweede kan hem houden zonder een front te openen. Het beslissende cijfer is de 64 % van je frontspeler tegen de 30 % van de vijand: je wint de hoofdlint, dus de gratis 6 % aan de kust is als reserve meer waard dan een nieuwe front die je opent terwijl de vijand aanvalt. De les generaliseert: het gratis terrein is alleen gratis als je de grenskosten kunt dragen die het creëert, en in een vierpersoonsteam betaalt die grenskosten de teamgenoot die de lijn verlaat om hem te verzamelen. Hetzelfde argument draait omgekeerd voor de tegenovergestelde kant van het scherm: wanneer het vijandelijke team dezelfde backliner verliest, is zijn afgekoppelde terrein even gratis voor je te verzamelen, maar de juiste zet is dezelfde discipline, geen tweede front openen met de voorpost die de winnende lijn houdt, dus de regel is symmetrisch en het is een kwestie van welk gratis terrein je kunt bereiken zonder je hoofdlint onder te bemanden, en niet aan welke kant zich afgekoppeld heeft.

Fouten en hoe je elke daarvan weerkaatsen

Het foutengebied hier is oordeel, geen bug, want de server doet op elke tak het juiste, wat betekent dat elke fout de jouwe is om te maken en te voorkomen. De eerste fout is de klok-misverstand: aannemen dat je dertig seconden de tijd hebt om op een afkoppeling te reageren, of dat een afkoppeling na een vaste tijd vanzelf verdwijnt. Het tegenzet is reageren op de badge, niet op een timer, want de markeer wordt door de server-verbindingstoestand gezet en de badge is het enige wat je kunt zien, en de markeer is effectief onmiddellijk zodra de verbinding daadwerkelijk weg is, zodat het reactievenster korter is dan het dertig-secondencijfer doet vermoeden.

De tweede fout is opvagen wanneer je al gewonnen hebt, wat een gratis bonus omzet in een nieuwe blootgestelde front die de vijand kan persen; het tegenzet is de winpositie-check uit het besluitkader — wanneer je de strikte fractie al overschrijdt, verdedig in plaats van te expanderen. De derde fout is de verkeerde opvager, waarbij de backliner die nodig is om de andere front te houden of te geven het afgekoppelde terrein verzamelt en de hoofdlint onderbemand laat; het tegenzet is de opvage toewijzen aan de frontspeler die de voorpost kan vrijgeven en de nieuwe grens kan houden, en die toewijzing vóór het spel expliciet maken. De vierde fout is een mislezen van de gerangschikte 2v2-regel, waarbij een speler aanneemt dat een teamgenoot-afkoppeling de match beëindigt als een nederlaag, terwijl het daadwerkelijk de „enige overgebleven team”-voorwaarde is die de match het verbonden team toekent; het tegenzet is de twee verschillende regels te kennen — het winstloze archief dat een spel archiveert, en de in-spel-afkoppeling die de teamkring reduceert — om niet in paniek te raken en een match in te leveren die de server zou toekennen. De vijfde fout is aannemen dat afgekoppeld terrein bevroren is; het is het niet, de verdediger-troepen lopen per tik af, dus een geconcentreerd leger op een klein oppervlak leegtrekt sneller en het gratis terrein dat je nu zou moeten nemen is het dat in een minuut het minst waard is om genomen te worden. Elk tegenzet is een gewoonte: bekijk de badge, bekijk de winpositie, wijs de opvager toe, ken de twee gerangschikte regels en handel voordat het gratis terrein afloopt. Het bindende punt is dat geen van deze fouten een bug is waarover de server je moet waarschuwen, wat het tegenovergestelde is van de meeste speelfouten; de server doet precies wat de openbare broncode op elke tak zegt, dus het hele veiligheidsnet is iets wat je vóór het spel bouwt, en de waardevolste gewoonte is in de wachtrij te beslissen wie de toegewezen opvager is en waar hij staat, want elke van de vijf fouten hierboven wordt veel makkelijker te vermijden zodra het opvagen een vooraf toegewezen missie in plaats van een reactie op een knipperende badge op je scherm is.

Versiegrens en wat deze gids niet beweert

Het gratis-nul-verlies opvagen van een afgekoppelde teamgenoot en de gerangschikte 2v2-afkoppelregels bestaan in de broncode van tag v0.34.16: de isDisconnectedTeammate-tak in attackLogic, de isFriendly-check die false teruggeeft voor een afgekoppelde speler, de dertig seconden van disconnectedTimeout en de checkWinnerTeam-logica die een team verwijdert zodra al zijn leden dood of afgekoppeld zijn. Ze ontbreken in de tags v0.31, v0.32 en v0.33, waar de aanval-gouden test en de bijbehorende snapshot-bestanden simpelweg niet bestaan, dus de functie werd tussen v0.33 en v0.34 geïntroduceerd en bereikte de hoofdtak via de merge van de bijbehorende PR op 2025-10-06. De release-lijst van die venster bevat gaten — verwijderde of hernoemde releases — dus de verifieerbare grens is de aanwezigheid van de code in tag v0.34.16 plus de mergedatum van de functie-PR, niet een nette release-note die je kunt linken, en precies daarom citeert deze gids de tag en de merge in plaats van een release-lichaam.

De praktische lijn voor een speler is dus: wanneer je op v0.34 of nieuwer zit, geldt alles in deze gids voor je client; wanneer je op v0.33 of ouder zit, is het gratis-nul-verlies opvagen van een afgekoppelde teamgenoot niet in je build en gedraagt het terrein van een afgekoppelde teamgenoot zich als een normaal doel met verlies, dus de gratis-opvage-rapport geldt niet en je zou de afkoppeling als een normaal verliesaanval moeten behandelen. Deze gids beweert geen langere herbewind-termijn dan de dertig-secondenmarkeer, want de client exposeert geen langere configureerbare venster in v0.34.16, en bewaart niet wat een klan of leider kan doen om het opvagen te voorkomen, want de openbare bronclient definieert de markeer en het verlies, niet een sociale regel. Wanneer een gemeenschapsvideo die je bekijkt vóór v0.34 ligt, kan deze functie het niet documenteren, en het afkoppelgedrag dat het toont, is het oude, dus behandel de versiegrens als een filter vóórdat je een tutorial vertrouwt over wat een teamgenoot-afkoppeling doet. De twee gemeenschapsvideo’s die voor deze gids werden verzameld, dateren beide uit na v0.34 en dekken het huidige gedrag af, wat het enige is dat deze gids beschrijft. Een laatste grens die duidelijk te formuleren is, is het verschil tussen „aanwezig in v0.34.16” en „voor altijd gegarandeerd stabiel”: de code die je vandaag speelt, is tag v0.34.16, en deze gids is een beschrijving van deze tag, dus wanneer een toekomstige build het gratis-nul-verlies-gedrag, de afkoppel-tijd of de gerangschikte winlogica verandert, zijn de cijfers en adviezen hier niet meer autoritatief voor die nieuwere build en je zou opnieuw moeten verifiëren tegen de nieuwe tag, in plaats van te vertrouwen op een versienummer die je niet hebt.

Modi, kaarten en hoe je je voorbereidt op een nette opvage

De regel is in elke modus dezelfde, maar de waarde van een nette opvage niet, want de modus bepaalt wat afgekoppeld terrein voor je waard is en de kaart bepaalt hoe snel je het kunt verzamelen. In gerangschikte 2v2 is de modus de hele wedstrijd: een afkoppeling kan de match beslissen door de enige-overgebleven-team-regel, dus de voorbereiding is je eigen verbinding stabiel te houden en te weten dat de val van je partner de match je kan toekennen in plaats van verliezen, en de breedte van de front van de kaart weegt minder dan het feit dat een tweelingteam geen reserve-opvager heeft, wat de reden is waarom de gerangschikte beslissing neerkomt op het gratis terrein niet jagen in plaats van weten wie het verzamelt. In een niet-gerangschikt teamspeel hangt de waarde van het opvagen af van de front: op een kaart met korte fronts en dicht terrein loopt het geconcentreerde leger van een afgekoppelde backliner snel af en verdient de kust een snelle verzameling door een veilig tweede speler; op een kaart met lange, dunne fronts is het afgekoppelde terrein ver van de winnende lijn en de goede voorbereiding is het opvagen toewijzen aan wie de front niet houdt, want een lange, dunne front afdaald om gratis terrein te verzamelen is precies de manier om een tweede front te openen.

De kaart bepaalt ook de snelheid, want het opvagen verloopt met hetzelfde opvagttempo als een normale stoot, dus op een kleine kaart verandert het terrein snel en op een grote kaart duurt een ver afgelegen afgekoppelde regio langer om te bereiken, wat een andere reden is om de veilige speler te sturen in plaats van de frontspeler, en een reden om een tweede reserve vooraf te positioneren in de buurt van waarschijnlijke afkoppelpunten vóórdat het spel begint. De enige voorbereidingsgewoonte die alles dekt, is vóór het spel te beslissen wie de opvager is wanneer een teamgenoot valt — de veilige tweede, niet de front — en de badge, niet de timer, de toewijzing te laten triggersen. Een team dat zijn opvager in de wachtrij heeft genoemd en die opvager zo heeft gepositioneerd dat het waarschijnlijke afgekoppelde terrein binnen bereik is zonder de hoofdlint te verbreken, transformeert de afgekoppelde teamgenoot van een stressvolle paniek tot een rustige, toegewezen, gratis verzameling, wat de hele punt is: de badge in plaats van de timer lezen.

• Teamwingerschikking: 80 % omzetten in een veilige afsluiting
• Gerangschikte 2v2: partner, gangen en ladder
• Team-economie en ruimte: wie de front houdt en wie geeft