GUIDES
OpenFront v0.36: Nieuwe kaarten in overzicht – Atlas, acht kaarten en hoe je kiest
Alle acht nieuwe OpenFront-kaarten van v0.36, met regio's, aantal naties, de nieuwe Atlas-keuze, de kaartafhankelijke lobbylimiet, de aanpasbare winstdrempel en een besliskader om de juiste lobby en de juiste kaart te kiezen.
Direct antwoord: wat is het nieuwe kaarten-overzicht van v0.36?
OpenFront v0.36 voegde acht kaarten toe aan de live-pool, die in de v0.36.2-tag allemaal de officiële new-categorie dragen. Ze werden over de versies v0.36.0, v0.36.1 en v0.36.2 uitgerold, zodat de v0.36.2-tag-broncode en die release notes de enige complete, toetsbare lijst van de volledige reeks vormen. De acht kaarten zijn Turkije, het Ottomaanse Rijk van 1683, Zealandia, Parijs, Londen, Mexico, Canada en de Brahmaputra. Daarnaast werden de kaarten World en World 4000 met nieuw terrein en nieuwe waterwegen herbouwd, World 4000 vervangt de verwijderde Giant World, en er kwam een nieuw World 10000-board voor custom games en toernooien. De belangrijkste structurele verandering voor de kaartkeuze is de nieuwe Atlas: een wereldkaart-tab in de kaartkeuze met een speldje voor elk van de 100+ echte wereldkaarten, waarbij het speldje overvaren de voorbeeldweergave, beschrijving en maker toont en een klik de kaart selecteert.
De beslissing die voor een speler telt is welke daarvan je wilt joinen en welke lobby-instellingen je daarheen brengen. v0.36 koppelde de spelerslimiet voor openbaar geliste gehoste lobby’s aan de kaart, laat een host het aandeel van de kaart dat nodig is om te winnen instellen van 10% tot 99,9% (80% blijft de standaard) en voegde benoemde voorgestelde instellingen toe voor de instellingen ‘Game maken’ en Solo. Naast het nieuwe terrein herwerkte v0.36 ook het innemen: een door een inslag afgesneden arm wordt geannexeerd ook als de krater nog tussen hem en de zee blijft staan, en toeschouwers tellen niet meer mee in het spelersaantal van een lobby. Deze handleiding behandelt elke kaart, legt uit hoe de Atlas en de lobbyveranderingen werken, wat per kaart verandert en hoe je kiest.
Het overzicht telt omdat de acht kaarten uitkomen in drie duidelijke banen die zich heel anders aanvoelen. De stad-boardsbaan – Parijs en Londen – is met 60 respectievelijk 32-plus naties het dichtste veld van de reeks en belohnt microspelen over veel smalle frontlijnen. De historische- en geografische baan – Turkije, Ottomaanse Rijk, Mexico en Canada – is het macrozware midden, waar grote echte wereldboards geduld en verdiepte verdediging belonen. De kenmerkende baan – Zealandia en de Brahmaputra – is het kalere, thematisch specifieker deel: een fictief oceaanisch continent en een Aziatisch twee-team-vallei dat bijna overal met de boot oversteekbaar is. Als je maar één ding van deze pagina meeneemt, neem dan deze opdeling mee: queue openbare lobby’s om de stad- en regionaalkaarten te spelen, open een custom-lobby als je specifiek de World 10000 of een specifiek board wilt, en gebruik de Atlas om te ontdekken wat je nog niet wist dat je wilde spelen.
De acht kaarten in één oogopslag: regio, naties en categorie
Het meest nuttige individuele feit over de nieuwe kaarten is hun schaal en hun region-tags, omdat v0.36 in de gegenereerde data geen numeriek rotatiegewicht per kaart meer openbaar maakt zoals v0.35 deed. Waar de v0.35-handleiding voor elke kaart een multiplayer_frequency-waarde kon noemen, dragen de info.json-bestanden van v0.36.2 voor de acht nieuwe kaarten – en voor gevestigde kaarten zoals World 10000 – dat veld niet meer. Dat is een echte verandering, geen gemiste: het betekent dat de rotatie nu is georganiseerd rond de Atlas en de categorie-tags (welke regio’s een kaart toebehoort en of hij als new is gemarkeerd), niet rond een geheel getal dat uit de data te lezen is. Je kunt de acht nieuwe kaarten niet meer sorteren op een numeriek gewicht, dus de beslissing moet worden genomen op basis van regio, aantal naties en wat het board fysiek belohnt.
| Kaart | Regio | Naties | Categorie-tags | Opvallend |
|---|---|---|---|---|
| Parijs | Europa | 60 | europe, new | Stad-board; de Seine, kanalen en grote boulevards als waterwegen; 60 wijkkwartier-naties plus bezienswaardigheden (Eiffeltoren, Louvre, Notre-Dame) |
| Londen | Europa | 32 (+30) | new, europe | Greater London; grote straten omgebouwd tot rivieren; smalle bruggen over de Thames; 30+ borough-naties |
| Turkije | Europa/Azië | 30 | countries, europe, asia, new | — |
| Ottomaanse Rijk (1683) | Europa/Azië/Afrika | 46 | europe, asia, africa, countries, new | Rijk op grootste Europese omvang; 46 eyalets, sanjaks en vazalstaten; geen Suezkanaal |
| Mexico | Noord-Amerika | 32 | north_america, new, countries | 31 deelstaten, alle vlaggen mee |
| Canada | Noord-Amerika | 38 | north_america, new, countries | Van de Grote Meren tot Ellesmere; Alaska, Groenland en de VS als ondoordringbaar terrein |
| Zealandia | Oceanië | 27 | oceania, new, fictional | Fictief oceaanisch continent |
| Brahmaputra | Azië | 37 (+30), 2 speciale teams | asia, new | Twee-team-vallei van Assam; noordoever tegen zuidoever; bijna overal met de boot oversteekbaar |
Het aantal naties telt omdat het de bevolking van de lobby vaststelt waarin je belandt en de verspreiding van de startposities. Parijs met 60 naties is veruit het dichtste veld op elke nieuwe v0.36-kaart, en in combinatie met een stadslayout produceert dat de meeste gelijktijdige frontlijnen en de snelste vroege handel- en drukbeslissingen van de acht. Het Ottomaanse Rijk met 46 is het grootste van de echte historische boards en het met de breedste geografische verspreiding, op drie continenten getagd. Canada met 38 en de Brahmaputra met 37 zitten in een midden-hoog band, waarbij de Brahmaputra extra twee speciale team-naties heeft die hem een eigen team-textuur geven. Londen met 32 plus 30 extra naties, Turkije en Mexico met 30 respectievelijk 32 en Zealandia met 27 afronden de reeks, waarbij Zealandia het kleinste en enige fictieve board is. Als je een breed veld en langere strategische diepte wilt, belonen de 46- tot 60-natien-kaarten geduld en macroplanning; als je een kleiner, beheersbaarder tegenstander-set wilt, geven de 27- tot 32-natien-kaarten voorspelbaarder matches.
Hoe de Atlas-keuze en het lobbyredesign de kaartkeuze veranderen
De nieuwe kaarten komen met een redesign van hoe je lobby’s vindt en hun grootte bepaalt, en dat redesign is de grotere beslissingsevolutie van de twee cycli v0.35 en v0.36 gecombineerd. De kaartkeuze heeft nu een Atlas-tab: een wereldkaart met een speldje voor elk van de 100+ echte wereldkaarten. Beweeg de muis over een speldje en je ziet de voorbeeldweergave, beschrijving en maker; klik het aan en je selecteert de kaart. Elke kaartenkaart kreeg ook een eigen beschrijving en statistieken. Dat verandert de kaartkeuze van een vlakke lijst door te scrollen in een ruimtelijk ontdekkingsoppervlak, zodat de vraag ‘welke nieuwe kaart wil ik?’ nu wordt beantwoord door te kijken waar een board op de wereld ligt en wat zijn beschrijving belooft, in plaats van een slug of een gewicht uit je hoofd te leren. Voor de acht nieuwe kaarten betekent dat dat je ze kunt vinden op geografie: zoom in op de Middellandse Zee en je ziet Turkije en het Ottomaanse Rijk, zoom in op Europa en je vindt Parijs en Londen, op Noord-Amerika Mexico en Canada, op het Indische subcontinent de Brahmaputra en op Oceanië Zealandia. De Atlas is de meest praktische individuele verandering van de cyclus en het eerste hulpmiddel dat je opent als je de nieuwe boards wilt verkennen.
De tweede verandering is de lobbylimiet. In v0.36.2 hangt de spelerslimiet van openbaar geliste gehoste lobby’s nu af van de kaart – zoals openbare lobby’s – in plaats van een vlakke 100; de release noemen dat Box 210 spelers toelaat en kleine kaarten minder. Het onmiddellijke effect is dat kaarten met veel naties zoals Parijs met 60 en het Ottomaanse Rijk met 46 nu meer van hun beschikbare natieslots kunnen vullen vóórdat de lobby vol is, wat het vroege match-ritme en het aantal gelijktijdige frontlijnen verhoogt, terwijl een compacte kaart als Zealandia klein en bedacht blijft. De derde verandering is de aanpasbare winstdrempel: een host kan nu het aandeel van de kaart dat nodig is om te winnen instellen van 10% tot 99,9%, 80% blijft de standaard. Op een 60-natien-stadboard produceert een hogere drempel een langer, strijdiger eindspel, terwijl een lagere drempel op een 30-natien-kaart het match sneller kan beëindigen zodra één kamp heeft geconsolideerd. Je kunt je ‘Game maken’- en Solo-instellingen ook opslaan als benoemde voorgestelde instellingen via de nieuwe voorgestelde-instellingen-knop in de modaal-header, wat de wrijving wegneemt om deze waarden per lobby opnieuw in te stellen. De schoonste lezing is dat v0.36 de kaartkeuze verplaatst van een rotatie die je passief afwacht naar een board dat je actief via de Atlas kiest en dan vormt met de winstdrempel en de lobbylimiet.
De regio’s lezen: Europa, het Midden-Oosten, Noord-Amerika, Azië en Oceanië
Parijs en Londen zijn de twee Europese stad-boards en de dichtste velden van de volledige reeks. Parijs is een 60-natien-board over de stads grenzen, met de Seine, de kanalen en de grote boulevards behandeld als waterwegen en de 60 naties op de stadsdelen gepositioneerd; de release noemen Théophile en RickD004, en het board draagt ook een set van bezienswaardigheden-punten waaronder de Eiffeltoren, het Louvre en Notre-Dame. Londen is een 32-natien-board van Greater London, met de grote straten omgebouwd tot rivieren, smalle bruggen over de Thames en 30+ borough-naties plus 30 extra natieslots. Beide kaarten zijn gebouwd rond microspelen: veel smalle frontlijnen, constante handelsroute-beslissingen en een ‘kust’ die in wezen een stadsrooster is, geen continent. Turkije is de Europa/Azië-kaart met 30 naties, op beide continenten getagd, en de natuurlijke overgang tussen de stad-boards en de grotere geschiedskaarten. Het Ottomaanse Rijk van 1683 is met 46 naties het grootste board van de reeks, gepositioneerd op de grootste Europese omvang van het rijk, met 46 eyalets, sanjaks en vazalstaten en, doelbewust, geen Suezkanaal – een bewuste historische verfijning die verandert welke routes tussen zijn westelijke en oostelijke fronten bestaan.
Mexico en Canada zijn de twee Noord-Amerika-kaarten. Mexico is een 32-natien-landkaart met alle deelstaaflaggen mee, en het board strekt zich uit van de Stille Oceaan tot de Golf van Mexico. Canada is een 38-natien-board van de Grote Meren tot het eiland Ellesmere, waarbij Alaska, Groenland en de VS als ondoordringbaar terrein zijn gemodelleerd, zodat het speelbare board wordt omringd door bevroren land en je simpelweg niet naar het noorden kunt rennen voor meer ruimte. Beide zijn macrozwaar: lange kusten, binnengrenzen en genoeg ruimte om verdediging te verdiepen in plaats van één enkele lijn te houden. De Brahmaputra is de Azië-kaart en de enige twee-team-kaart van de reeks. Het is een 37-natien-board van de Assam-vallei met 30 extra natieslots en twee speciale team-naties, en de rivier deelt de vallei in twee, noordoever tegen zuidoever, bijna overal met de boot oversteekbaar, wat het maakt tot een gecoördineerd twee-team-gevecht over een gedeeld watergebied in plaats van een solo-FFA-scramble. Zealandia is de enige Oceanië-kaart en de enige fictieve kaart van de reeks: een uitgevonden continent met 27 naties dat bestaat om de Atlas een herkenbaar oceaanisch punt te geven. De praktische opdeling voor een speler is dat Europa er is waar het ritme het hoogst is, Noord-Amerika er waar de macro het diepst is, Azië er waar het teamspeel leeft en Oceanië er waar de reeks klein en zelfgenoegzaam wordt.
De kenmerkende boards: staddichtheid, Ottomaanse Rijk, Zealandia en Brahmaputra
Parijs is de ster van de reeks, en niet alleen door zijn grootte. Met 60 naties is het het dichtste veld op elke nieuwe v0.36-kaart, en de stadslayout verergt die dichtheid: de Seine en de kanalen kappen het board op in vele gescheiden landmassa’s, de grote boulevards fungeren als waterwegen, en de 60 wijkkwartier-naties plus een set van bezienswaardigheden betekenen dat vrijwel elke positie tegelijk wordt aangevallen vanuit twee of drie richtingen. Die dichtheid, gecombineerd met de hogere openbare lobbylimiet, produceert meer vroege druk en meer frontlijnen dan elke andere nieuwe kaart en belohnt spelers die diepte kunnen houden, handel kunnen omdirigen en kunnen herpositioneren, niet die zich vastleggen op één enkele kust. De community-reactie op de stad-boards is verdeeld: sommige spelers noemen Parijs en Londen dicht en overvol, anderen beschouwen ze juist omdat niets veilig is als de interessantste boards van de reeks. Als je de nieuwste kaart simpelweg wilt als de meest levendige om te spelen, is Parijs het antwoord, en het is de kaart die je joingt als je een lang, gestreden, meervoudig-frontlijnen-eindspel wilt dat door de winstdrempel wordt gevormd.
Het Ottomaanse Rijk van 1683 is de natuurlijke tegenpool: een 46-natien-board op drie continenten op de grootste Europese omvang van het rijk, zonder Suezkanaal. Het ontbreken van het Suezkanaal is een echte mechaniek, geen trivia, want het verwijdert de snelroute tussen de oostelijke en westelijke fronten en dwingt routes door de bredere Middellandse Zee, wat verandert hoe de 46 eyalets, sanjaks en vazalstaten zijn verbonden. Het board belohnt lange planningshorizonten en verdiepte verdediging op een manier die de stad-boards niet doen, en het is de keuze voor spelers die een groot, traag, macrozwaar geschiedsspel willen. Zealandia is de kalmere kant van de reeks. Als enige fictieve kaart, met 27 naties, is het het kleinste en zelfgenoegzaamste van de acht, wat het maakt tot de goede keuze voor een korte, bedachte partij of een team dat een kleiner, beheersbaarder veld wil zonder de dichtheid van de stad-boards. De Brahmaputra is het laatste kenmerkende board en de enige twee-team-kaart van de reeks. De rivier deelt de Assam-vallei in twee, noordoever tegen zuidoever met de Majuli- en zandbank-eilanden ertussen, bijna overal met de boot oversteekbaar. Dat maakt het een gecoördineerd twee-team-gevecht over een gedeeld watergebied, en de twee speciale team-naties geven bepaalde posities een structureel voordeel dat een generisch opening negeert. Als je de Brahmaputra joingt in de verwachting van een standaard-FFA-kaart, word je verrast door de twee-team-textuur en de oversteek-opties over de rivier; de tegenmaatregel is om vanaf het begin rond het watergebied te plannen en de oversteekpunten en speciale team-posities te behandelen als hoogwaardige doelen. Samen dekken de vier kenmerkende boards de breedte van de reeks: Parijs voor maximale dichtheid en ritme, het Ottomaanse Rijk voor maximale macro-diepte, Zealandia voor het kleinste, bedachtste veld en de Brahmaputra voor gecoördineerd twee-team-spelen over een rivier.
Besliskader: welke nieuwe kaart moet ik joinen?
De juiste kaart hangt af van wat je wilt dat de partij wordt, en de v0.36-data laten je via de Atlas bewust kiezen in plaats van op de rotatie te wachten. Als je doel simpelweg is om zoveel mogelijk nieuwe content te spelen met zo weinig wrijving mogelijk, open dan de Atlas en join openbare lobby’s op de stad-boards: Parijs en Londen hebben de hoogste natiesgetallen, vullen dus onder de kaartafhankelijke lobbylimiet meer van hun natieslots en leveren per sessie de meeste nieuwe-kaart-content. Als je speelt met een squad en een kaart wilt die zowel teamgrootte als teamtextuur heeft, is de Brahmaputra je prioriteit: het is de enige twee-team-kaart van de reeks, zijn oversteek-opties over de rivier en zijn twee speciale team-naties zijn gebouwd voor gecoördineerd spelen, en zijn 37-natien-veld plus 30 extra slots geven je een beheersbaar tegenstander-set. Als je een korte, scherpe, sterk gefocuste partij wilt, is Zealandia met 27 naties de strakste nieuwe kaart en de snelste naar een beslissende eindtoestand. Als je een groot, traag, macrozwaar spel wilt met veel ruimte om te manoeuvreren, belonen de 46- tot 60-natien-kaarten – Parijs, het Ottomaanse Rijk en Canada – lange planningshorizonten en verdiepte verdediging. Als je een specifieke mechaniek wilt testen, is het Ottomaanse Rijk de keuze, want de afwezigheid van het Suezkanaal en het 46-eyalet-veld maken het het macro-distincte board van de reeks.
Een tweede as is hoe je de kaart bereikt, en v0.36 geeft je meer controle dan eerdere cycli. De Atlas toont alle acht nieuwe kaarten op geografie, zodat ontdekking niet langer een kwestie is van welke kaart de rotatie je geeft. Als een specifieke kaart ertoe doet – een squad-training, een herhaling van een layout dat je al begrijpt, of een test van een spawnstrategie – bouw dan een custom- of privé-lobby en stel de kaart direct in, vorm daarna de partij met de aanpasbare winstdrempel: stel een hogere drempel in op Parijs of het Ottomaanse Rijk voor een langer, gestreider eindspel, of een lagere drempel op een 30-natien-kaart om het match sneller te beëindigen zodra één kamp heeft geconsolideerd. Sla het resultaat op als benoemde voorgestelde instelling zodat je de drempel en de lobby-opties niet per lobby opnieuw hoeft in te stellen. De kaartafhankelijke openbare lobbylimiet is het waard om te overwegen vóórdat je je vastlegt op een spawn, want op een kaarten met veel naties zoals Parijs met 60 kan de lobby een grotere, vollere bevolking bereiken dan op een compacte kaart als Zealandia, en dat verandert het aantal gelijktijdige frontlijnen en het ritme van de opening. De schoonste vuistregel is: gebruik de Atlas om de nieuwe kaarten te ontdekken en laat de stad-boards het grootste deel van de ontdekking voor je doen, en schakel over naar een custom-lobby met een vaste winstdrempel zodra je een specifieke kaart en een specifiek plan hebt dat je wilt uitvoeren.
Foutpatronen en hoe je ze op de nieuwe kaarten tegengaat
De meest voorkomende fout op de nieuwe kaarten is het queueen van een kaarten met veel naties en dan het ritme verkeerd inschatten. Parijs met 60 naties en Londen met 32-plus produceren meer vroege druk en meer frontlijnen dan een typische regionaalkaart, zodat een speler die opent met een langzame, lage-risico-ecoopbouw structureel benadeeld is: het grotere veld bereikt de nucleaire en MIRV-drempels eerder, en een stadsrooster met de Seine en de boulevards als waterwegen betekent dat je kust niet zo beschut is als op een enkel-laags regionaalkaart. De tegenmaatregel is om in de eerste minuten minimaal één haven of fabriek te plaatsen en diepte te houden, zodat je economie het tempo kan bijhouden met een dichter veld in plaats van het van achteren in te halen. Een tweede fout is het kiezen van de twee-team-Brahmaputra zonder daadwerkelijk team; het is de enige twee-team-kaart van de reeks, zijn oversteek-opties over de rivier en zijn twee speciale team-naties zijn gebouwd voor gecoördineerd spelen, zodat een solo-speler die er op belandt vaker wordt overtroefd door georganiseerde groepen aan de overkant van het water. De tegenmaatregel is of met bondgenoten queueen, of het behandelen als een hogere-risico-solo-keuze en een defensievere, handel-gerichte lijn spelen rond de oversteekpunten.
Een derde fout is de macro-schaal van het Ottomaanse Rijk onderschatten. Met 46 naties op drie continenten zonder Suezkanaal straft het board spelers die plannen voor één enkele korte front: de routes tussen de westelijke en oostelijke fronten zijn langer, de 46 eyalets en vazalstaten verbinden zich langzamer, en een speler die zich vroege vastlegt op één richting wordt dun uitgespreid over de rest. De tegenmaatregel is om het midden te houden, handelsroutes via de bredere Middellandse Zee open te houden en de eyalets en vazalstaten te behandelen als verdiepte verdediging in plaats van één enkele lijn. Een vierde fout is aannemen dat een kleine, specifieke kaart als Zealandia in een korte openbare sessie verschijnt; met 27 naties en de enige fictieve kaart van de reeks is het het kleinste en zelfgenoegzaamste van de acht, zodat wachten op het in openbare lobby’s een groot deel van een sessie kan verspillen. De tegenmaatregel is om een custom- of privé-lobby te gebruiken als een specifiek board het doel is. Een vijfde fout is de as van de winstdrempel volledig te negeren: de aanpasbare winstdrempel van v0.36 betekent dat hetzelfde board bij 10% heel anders speelt dan bij 90%, en een speler die Parijs joingt in de verwachting van een 80%-partij zal het eindspel veel langer uitgestrekt vinden als een host de drempel hoger stelt. De laatste fout is de kaartafhankelijke lobbylimiet negeren: Box laat 210 spelers toe, kleine kaarten minder, zodat de bevolking van de lobby waarin je belandt nu afhangt van de kaart, en het aantal gelijktijdige frontlijnen op een kaarten met veel naties is aanzienlijk hoger dan op een compacte.
Modus- en kaart aanpassingen, en wat in de client te controleren is
De v0.36-cyclus koppelt de nieuwe kaarten aan enkele systeemveranderingen die je moet overwegen vóórdat je een kaart beoordeelt. De eerste is de Atlas, die de release noemen omschrijven als een wereldkaart-tab in de kaartkeuze met een speldje voor elk van de 100+ echte wereldkaarten; het overvaren van een speldje toont de voorbeeldweergave, beschrijving en maker, en een klik selecteert de kaart, en elke kaartenkaart kreeg ook een eigen beschrijving en statistieken. Als je een nieuwe kaart opent, lees dan eerst de beschrijving en statistieken, want de Atlas is nu het primaire oppervlak om te beslissen wat een board belooft vóórdat je erop vastlegt. De tweede is de kaartafhankelijke openbare gehoste lobbylimiet, die in v0.36.2 de spelerslimiet aan de kaart koppelde in plaats van een vlakke 100, waarbij Box 210 toelaat en kleine kaarten minder. De limiet telt het meest op kaarten met veel naties, waar Parijs met 60 en het Ottomaanse Rijk met 46 nu meer van hun natieslots kunnen vullen vóórdat de lobby aan de grens zit, wat het aantal gelijktijdige frontlijnen en het ritme van de opening verhoogt. Op kaarten met weinig naties zoals Zealandia met 27 heeft de limiet een kleiner direct effect, want de kaart vult zijn natieslots lang vóórdat een grote lobbylimiet wordt bereikt, zodat die partijen hun strakkere, bedachtste ritme behouden. De derde is de aanpasbare winstdrempel, een host-instelling van 10% tot 99,9% met 80% als standaard, die verandert hoe lang het eindspel van elk board duurt.
Om deze feiten direct te verifiëren is de autoritatieve bron de v0.36.2-tag in de OpenFront-broncode, waar de info.json van elke kaart de categorieën, natiesgetal, locatie, custom_tribes en special_team_count opsomt, en de release noemen alle acht nieuwe kaarten plus de herbouw van World en World 4000 en de toevoeging van de World 10000 opsommen en de veranderingen aan de Atlas, de lobbylimiet en de winstdrempel beschrijven. Merk hier de eerlijke beperking op: de v0.35-handleiding kon per kaart een numerieke multiplayer_frequency-waarde citeren, maar de v0.36.2-kaartdata maken dat veld niet meer openbaar, zodat deze handleiding de keus organiseert rond de Atlas en de categorie-tags in plaats van om een geheel getal, en elk rotatiegewicht dat je in v0.35-content hebt gezien loopt niet door. In de client toont de lobby-browser de huidige kaart en spelersaantal, en de kaartkeuze in een custom- of privé-lobby laat je een specifiek board afdwingen, met de winstdrempel in dezelfde modaal ingesteld. Als je een kaartspecifieke strategie bouwt, zijn de aangrenzende handleidingen de beste volgende stap: de v0.35 nieuwe kaarten-overzicht is de voorgaande pagina die de numerieke rotatiegewichten documenteerde die v0.36 verwijderde, de choose-your-spawn-handleiding dekt de spawn-as die de lobbylimiet nu beïnvloedt, de map-strategy-handleiding dekt algemene layout-lezing, de lobby-size-map-driven-handleiding dekt het kaartafhankelijke lobbyredesign in detail en de list-lobbies-handleiding dekt hoe je de juiste openbare lobby vindt. Houd de v0.36.2-release noemen en de info.json van elke kaart open tijdens het testen, zodat je elk natiesgetal, categorie-tag of lobbyregel kunt bevestigen die deze handleiding samenvat.
Gerelateerde inhoud
Alle twaalf nieuwe OpenFront-kaarten van v0.35, met rotatiegewichten, regio's, gedwongen modificatoren, spawnkenmerken en een besliskader voor het juiste lobby en kaart.
- OpenFront Atlas kaartkiezer: de juiste kaart kiezen in v0.36
Zo lees je de v0.36 Atlas-tab en het ?-paneel per kaart — formaat, landpercentage, naties en verwachte spelers — en kies je de kaart die bij je gewenste spel past.
15 nov 2026
- Branching Paths: de fractale arcadekaart met drie armen en een 3-team spawn
Een besluitkader voor Branching Paths, het arcadebord van 2.103.911 landtegels op een 2480×2148-doek waar fraktale waterarmen het bord in drie armen uit een centrale as snijden. Wat 19 naties langs de onderste middenkolom betekenen, waarom de landformule maar 105 FFA-spelers toelaat (de helft van de 210 van The Box), waarom water bij de spawn betekent dat havens en schepen vanaf de eerste minuut bestaan, en hoe de vaste 3-team spawn die in v0.35.5 is toegevoegd, een gevecht in drie gecoördineerde fronten verandert voordat je je spawn kiest.
4 nov 2026
- The Box: de waterloze 210-speler-landarena
Beslisingskader voor The Box, de waterloze arcadekaart die sinds de v0.35.0-lobbyherziening op 210 spelers draait. Hoe een 2048-x-2048-landbret van 4.194.304 tegels, 13 arcade-naties zonder vlag en een FFA-plafond van 210 spelers eruitzien, waarom de 75-% dwang-waterbom-wurf de inslagkraters tot de enige waterbron maakt en daarmee tot de enige manier om havens en vloten te hebben, en welke krater je aanklikt vóór de eerste valt.
4 nov 2026