Korea-kaart: het tweeledige schiereiland, de losse Japanse eilanden en de ene lijn die je kant beslist

Wat Korea eigenlijk is

Direct antwoord. Korea is een verticaal schiereiland met twee kusten, een losse Japanse eilandengroep in de zuidoostelijke hoek en één enkele team-spawnlijn op de y=1210-markering. Commit je op de kust waar je op spawnt vóór de aftelling eindigt, houd één genaamde natie plus haar twee dichtstbijzijnde buren vast, en behandel de drie Japanse eilanden als een aparte prijs die je wint, niet als een derde front waar je je naartoe verspreidt. Lees eerst de 2-team-verdeling, want de spawnlijn zet de zuidkust en de eilanden op één team en alle Noord-Korea op het andere.

Korea is de enige regionale kaart die het bord op zijn kant draait. Het is een lang smal schiereiland, 1.088 pixels breed en 2.188 pixels hoog, met onder het huidige manifest 782.048 landtegels. De meeste kaarten in het spel zijn breed; deze is diep, en die diepte is het hele punt. De echte beslissing op Korea is niet welke natie je kiest of welk gebouw je koopt, maar welke van de twee tegenover elkaar staande kusten je vóór het einde van de aftelling op commit, en hoe je de drie assen van het bord speelt: de zuidkust met haar stedelijke cluster, de losse Japanse eilandengroep in het zuidoosten, en de inlandse Noord-Koreaanse as er tegenover, zodat een verkeerde keuze herstelbaar blijft in plaats van fataal. De kaart is smal genoeg dat een fout op één front een fout is op elk front, en dat is precies waarom het kader hieronder dat de anker en de twee buren noemt het verschil maakt tussen een verloren en een geredde wedstrijd. Deze guide gaat ervan uit dat je de spawn-ritme, de haven- en fabriekseconomie, en de verdedigingspost- en oorlogsschip-toolset al kent; het dekt alleen wat de vorm van Korea afdwingt wat de algemene guides niet dekken.

De versiegrens is de v0.35-serie, en de huidige formele release-cursor is v0.35.6. Korea is een verouderde regionale kaart die vóór de nieuwe v0.35-kaartbatch dateert, dus zijn manifest-geometrie is niet veranderd binnen de serie; breedte, hoogte, landtegels, natielijst, vlaggen en de team-spawnrechthoeken zijn stabiel vanaf de eerste v0.35-release tot en met v0.35.6. Wat v0.35 wél veranderd heeft dat Korea-spel beïnvloedt is de nationale AI, die nu harder terugslaat, op uitkijpostjes verder voortgaat en kernslagen slimmer afvuurt, en de kernterrein-annexatieregel, waarmee je een stuk terrein kunt innemen dat een kernbom van het hoofdlichaam van de eigenaar heeft afgesneden. Dat zijn moduswijzigingen, geen kaartvormwijzigingen, en de modussectie hieronder behandelt die op hun eigen plek. Elk getal in deze guide: het raster van 1.088 bij 2.188, de 782.048 landtegels, de 32-naties-verdeling in 17 Zuid-Koreaanse, 12 Noord-Koreaanse en 3 Japanse, en de y=1210 team-verdeling, komt rechtstreeks uit het manifest op commit f33d00490, en de v0.35.6-release is de release waartegen die getallen zijn geverifieerd.

De smalheid is de beslissing

Het belangrijkste enkele feit over Korea is dat het smal is, en die smalheid is wat van de ascommitment een echte beslissing maakt in plaats van een muntwerper. Met 2.188 pixels hoogte en slechts 1.088 pixels breedte is Korea het tegenovergestelde van de brede eilankaarten: je kunt je niet verstoppen achter een groot bord, en elk front blijft binnen handbereik van elk ander front over het hele schiereiland. De 782.048 landtegels plaatsen het in het onderste deel van het landgedreven groottespectrum dat de oude vlakte plafondering heeft vervangen. Dat betekent dat Korea een kleinere of middelgrote lobby rolt dan de enorme landzware kaarten, maar een grotere dan de waterzware kaarten, en de densiteit van genoemde naties per landtegel is hoog: 32 naties over een diep maar smal lint, zodat een groot aandeel van alle genoemde naties in een wedstrijd in het middelste derde deel van het schiereiland is geconcentreerd waar de twee kusten het dichtst bij elkaar liggen.

De smalheid heeft drie gevolgen waar het kader hieronder omheen is gebouwd. Het eerste is dat een verkeerde kust geen kleine fout is: commit je op de zuidkust en leest het noordteam het schiereiland, dan is de correctie geen zijwaartse beweging maar een duw over de volledige lengte van het lint, en op een bord zo diep kost die duw het grootste deel van de wedstrijd. Het tweede is dat de twee kusten niet onafhankelijke economieën zijn: het middelste derde deel van het schiereiland verbindt ze, dus een speler die het midden bezit bezit tegelijk de grenzen van beide kusten, en daarom is het midden de eerste omstreden prijs. Het derde is dat de losse eilanden ver genoeg naar het zuidoosten liggen om een aparte as te zijn met hun eigen zeeweg, en de smalheid betekent dat de eilanden het enige deel van het bord zijn waar je een tweede front kunnen openen zonder dat het in je hoofdfront uitbloedt. De drie assen — de zuidkust, de noorder inland, en de eilanden — vormen de hele geografie van Korea, en het kader hieronder is een manier om vóór de aftelling eindigt op één van de drie te commit.

De praktische lezing is de smalheid als een klok te behandelen. Op een brede kaart heb je ruimte om te improviseren welke kant je speelt; op Korea is de ruimte de breedte van één schiereiland, dus de kant waaraan je je vastzet tijdens de aftelling is de kant die je de hele wedstrijd speelt, en de enige veilige correctie is degene die geen oversteek van het middelste derde deel vereist. Daarom noemt het kader eerst de anker en de twee buren vóórdat het de kust noemt, omdat de anker het punt is op het schiereiland dat nog van jou is als de kust tegen je draait, en de twee buren de flanken zijn die de anker aan beide zijden verdedigbaar houden. Lees de smalheid één keer, noem de anker, en de kust beslist zichzelf.

De natieslaag: drie assen, 32 naties

De 32 naties op Korea verdelen zich in drie assen, en de verdeling is de kaart. De tabel hieronder is de volledige natieslaag, gelezen uit het manifest op commit f33d00490.

De 17 Zuid-Koreaanse naties vullen het onderste twee derde van het schiereiland en dragen de dichte stedelijke cluster: Seoul, Incheon, Busan, Daegu, Daejeon, Gwangju, en de omliggende provincies tot aan Ulsan aan de oostkust en Jeju voor de zuidpunt. Dit is de as met de meeste haventoegang en het hoogste inkomensplafond, omdat de steden aan beide kusten liggen en het middelste derde deel breed genoeg is om ze te voeden. De 12 Noord-Koreaanse naties vullen het bovenste derde deel en zijn bergachtig en inland, gecentreerd rond Pyongyang met de provincies Hamgyong, Pyongan, Hwanghae, Chagang en Kangwon eromheen; dit is de as met het minste water en de grootste fabrieksafstanding, en het is de as die de bergkern verdedigt in plaats van de kust. De 3 Japanse naties, Fukuoka, Saga en Nagasaki, zijn de losse eilanden in de zuidoostelijke hoek; ze zijn het enige deel van het bord dat niet via land aan het schiereiland verbonden is, en ze liggen ver genoeg van het vasteland om een aparte as te zijn met hun eigen zeeweg en eigen economie.

De verdeling telt mee omdat ze niet gelijk is. Het zuiden heeft 17 genoemde naties tegen de 12 van het noorden, en de genoemde naties van het zuiden zijn de kuststeden die het inkomen dragen, dus het zuiden is qua opbouw de rijkere as en het noorden is qua opbouw de verdedigbaardere. De genoemde naties van het zuiden zijn ook niet gelijk verdeeld: de stedelijke cluster is het dichtst aan de westkust en in het middelste derde deel, dus twee spelers die nabij Seoul of Incheon spawnen vechten om dezelfde hooginkomende steden terwijl de oostkustprovincies nabij Ulsan de goedkopere, meer verdedigbare expansie zijn voor de speler die wil groeien zonder een grensoorlog. De 12 genoemde naties van het noorden zijn gelijkere maar geïsoleerder; de bergachtige provincies betekenen dat een noorderspeler die Pyongyang neemt het kan vasthouden tegen een kleine duw maar een lange oorlog niet kan voeren, dus de economie van het noorden is een verdedigingseconomie, geen expansie-economie. Dat is de volledige politieke vorm van de kaart: de kant met de steden heeft het geld, de kant met de bergen heeft de verdediging, en de eilanden zijn de aparte prijs die beide kanten kunnen nemen als ze bereid zijn de oversteek te betalen. De tabel is de kaart, en de rest van deze guide is de beslissing die het oplegt.

Besliskader: noem eerst de anker vóór de kust

Het kader is een reeks van drie lezingen die je uitvoert vóór de aftelling eindigt, en het punt van de reeks is dat de kust het laatste is wat je beslist, niet het eerste. De eerste lezing is de as: welke van de drie assen — de zuidkust, de noorder inland, of de eilanden — de as is waaraan je spawn je op zet. De tweede lezing is de anker: de enige genoemde natie op die as die de sterkste economie en de meest verdedigbare positie is, de kuststad met haventoegang als je in het zuiden bent, of de bergkern met fabrieksafstanding als je in het noorden bent. De derde lezing is de twee buren: de twee genoemde naties dichtst bij de anker, die de flanken zijn die je verdedigbaar moet houden en de richtingen waarnaar je geen eenheden mag sturen totdat de anker aan beide zijden veilig is.

De regel waar de drie lezingen in samenkomen is de Korea-regel van één zin: commit tot de kust waaraan je anker ligt, houd de anker plus de twee buren vast, en stuur geen enkele eenheid naar een derde front totdat de anker aan beide flanken verdedigbaar is. De regel werkt omdat de anker het punt is dat nog van jou is als de kust tegen je draait, en de twee buren de flanken zijn die de anker ervan houden ingesloten te worden. Als je eerst de anker noemt en de kust volgt, is een verkeerde kust herstelbaar, omdat je de anker nog vasthoudt en de correctie een flankbeweging is, geen oversteek van het middelste derde deel. Als je eerst de kust noemt en de anker volgt, is een verkeerde kust fataal, omdat je je langs de kust hebt verspreid en de anker dan wat dan ook overblijft, dat meestal de zwakste genoemde natie op het bord is.

Het kader vertelt je ook wanneer je de regel mag verbreken. De regel zegt: houd de anker plus de twee buren vast en open geen derde front, en de twee gevallen waarin je dat wél doet zijn de twee gevallen waarin het derde front de as is en geen flank. Het eerste is wanneer je in het zuiden bent en de eilanden ongeclaimd zijn, omdat de eilanden de aparte as zijn en het nemen ervan een tweede economie is, geen derde front dat in je hoofdfront uitbloedt. Het tweede is wanneer je in het noorden bent en het middelste derde deel de omstreden prijs is, omdat op het noorden het middelste derde deel de enige route is naar de steden van het zuiden, en het vasthouden ervan de noorderse versie is van het vasthouden van de anker. In beide gevallen is de regel dezelfde: commit tot de anker en de twee buren, en pas als dat veilig is reik je naar de as. Het kader is het gereedschap, en de scenario’s hieronder zijn de twee manieren waarop de wedstrijd loopt als je het uitvoert.

Scenario één: een middelgrote FFA op de zuidkust

Scenario één is de middelgrote FFA waarin je op de zuidkust spawnt, en het doel is het kader op de rijkere as te tonen. Je bent een van de kleinere lobbies die Korea rolt, noem een vijftigspeler FFA, en je spawnt op de oostkust nabij Incheon of Busan, wat je op de zuidas zet en op de kust met de meeste haventoegang. Het kader noemt de anker als de kuststad dichtst bij je spawn, Incheon of Busan, en de twee buren als de provincies aan weerszijden ervan, Noord-Gyeongsang in het oosten en de westkustprovincies in het westen. De eerste beslissing is de anker: je neemt de genoemde stad, dan de twee genoemde provincies, en pas dan reik je naar het middelste derde deel van het schiereiland, dat de eerste omstreden prijs is omdat het de twee kusten verbindt.

De cijfers in dit scenario zijn die het beslist. De zuidas heeft 17 genoemde naties, dus een vijftigspeler FFA op het zuiden is een strijd om een groot aandeel in de genoemde steden, en het inkomensplafond wordt gezet door hoeveel daarvan je in het middenspel vasthoudt. Het middelste derde deel is de omstreden prijs omdat het de enige route is tussen de twee kusten, en de speler die het bezit bezit beide grenzen tegelijk. De eilanden zijn de tweede as, en in dit scenario is het oordeel om ze te winnen, omdat je in het zuiden bent en de eilanden de aparte economie zijn die niet in je hoofdfront uitbloedt. De oversteek naar de eilanden is een zeeweg, en de kosten is het oorlogsschipscherm en de transportlanding, dus het scenario is: anker de stad, neem de twee provincies, houd het middelste derde deel vast, en stuur dan de tweede economie naar de eilanden. De aanname is dat je niet de sterkste speler bent op het zuiden, omdat als je dat wél bent, het scenario hetzelfde is behalve dat de eilanden een bonus zijn in plaats van een strijd, en de anker en de twee buren hetzelfde zijn in beide gevallen. De mislukking die dit scenario er is om te voorkomen is de speler die commit tot de kust en zich verspreidt langs de hele oever, omdat op een bord zo smal die verspreiding de nederlaag is, en de anker plus de twee buren de enige manier is dat het zuiden van jou blijft.

De oversteek naar de eilanden heeft een sequencing die je niet mag slingeren. De oversteek vereist een aparte eenheid oorlogsschepen en transport, en die eenheid kun je niet tegelijk inzetten als je de anker nog moet verdedigen. Eerst stel je de anker veilig met een verdedigingspost, dan neem je de twee buren in, en pas daarna stuur je de schermen naar de eilanden. Als je probeert de anker, de buren en de oversteek tegelijk te doen, verlies je de anker en de eilanden tegelijk, omdat je schermen verspreid staan en elk front te zwak is om te verdedigen. De sequencing is dus: anker, buren, eilanden, en elke stap vereist dat de vorige stabiel is vóórdat je doorgaat. In een middelgrote FFA heb je niet genoeg schepen om twee oversteeken tegelijk te draaien, dus de eilanden zijn de tweede economie die je wint wanneer je de eerste economie veilig hebt, niet het extra front dat je opent omdat het er staat.

Scenario twee: de 2-team-verdeling op y=1210

Scenario twee is de 2-team-lobby, de modus waarin de Korea-verdeling het spel wordt. De team-spawnrechthoeken in het manifest zijn het bovenste rechthoek van y=0 tot y=1210 en het onderste rechthoek van y=1210 tot y=2188, en de natiecoördinaten zetten de zuidkust en de drie Japanse eilanden in het onderste rechthoek en alle Noord-Korea in het bovenste rechthoek. Dat betekent dat de 2-team-verdeling geen muntwerper is tussen twee willekeurige halve, maar een schone asverdeling waarin één team de zuidkust en de eilanden krijgt, 20 genoemde naties, en het andere team de noorder inland, 12 genoemde naties. Je kiest je kant niet tegen 50 willekeurige spelers in; je kiest hem tegen één samenhangend team dat het hele noorden of het hele zuiden bezit.

De cijfers in dit scenario zijn de verdeling zelf. Team één heeft de zuidas plus de eilanden, dat is 20 genoemde naties en het rijkste inkomen, en team twee heeft de noorder inland, dat is 12 genoemde naties en de bergachtige verdediging. De spawnlijn op y=1210 is de grens van de wedstrijd, en het hele middelste derde deel van het schiereiland is het omstreden front tussen de twee teams. De eilanden zitten aan de kant van team één, dus in de 2-team-verdeling heeft het zuidenteam de tweede economie en het noordenteam de verdediging, en de wedstrijd is één aaneengesloten front op het schiereiland met de eilanden als secundaire as. Het besliskader in teammodus is dezelfde concentratielogica toegepast op de helft van het team: het team ankert een reeks genoemde naties, houdt de twee buren vast, en concentreert zich op het middelste derde deel in plaats van zich te verspreiden langs de hele kust. De aanname is dat je team het zuidenteam is, omdat als je het noordenteam bent het scenario dezelfde vorm omgedraaid is: de verdediging wordt het front en het middelste derde deel wordt de enige route naar de steden van het zuiden. De 20-tot-12-verdeling is de hele 2-team-Korea-wedstrijd, en het is een structurele onbalans, geen vraagstuk van eerlijkheid: team één heeft meer genoemde naties en de tweede economie, en team twee heeft de verdediging en de kortere grens die het moet houden. De teamversie van het kader is de anker, de twee buren en de as, toegepast op het hele team in plaats van de enkele speler, wat betekent dat het team zijn ankiernatie en zijn twee bunnaties moet noemen zoals de FFA-speler ze noemt, en het team dat ze als eerste noemt wint het middelste derde deel. De mislukking die dit scenario er is om te voorkomen is het team dat zich verspreidt over zijn hele helft, omdat het middelste derde deel de prijs is en de verspreiding de nederlaag. De 2-team-verdeling op y=1210 is de ene modus waarin de Korea-beslissing het minst persoonlijk en het meest structureel is, en de speler die de 20-tot-12-verdeling kan lezen weet aan welke kant van het schiereiland de wedstrijd beslist wordt.

Mislukkingen en tegenacties van de tegenstander

De mislukkingen op Korea zijn er drie, en ze zijn allemaal dezelfde mislukking met een andere naam: de mislukking om je op een kust vast te zetten vóórdat je je op een anker vastzet. De eerste is de kustcommitment, dat is de speler die het zuiden kiest omdat het rijk lijkt en zich verspreidt langs de hele oever, en de tegenactie is de anker plus de twee buren, de enige vorm die het zuiden aan beide flanken verdedigbaar houdt. De reden dat de kustcommitment zo veel voorkomt is dat de zuidkust lijkt op de rijkste kust op het bord en de speler het inkomen wil, maar het inkomen bestaat alleen als je de anker nog vasthoudt, en je verspreiden langs de oever geeft het inkomen weg aan de buur terwijl je de zwakkere genoemde naties bezit. De tweede is de eilandenverwaarlozing, dat is de speler op het zuiden die de drie Japanse eilanden als onrelevant behandelt omdat ze los liggen, terwijl ze in feite de aparte tweede economie zijn en de eerste prijs van de speler die het bord kan lezen, en de tegenactie is de asregel: noem de eilanden als de tweede economie en plan de oversteek vóór de aftelling eindigt. De eilanden zijn makkelijk te verwaarlozen omdat ze het kleine deel van het bord zijn, drie genoemde naties tegen de zeventien van het zuiden, en de oversteek lijkt duur, maar de tweede economie is de prijs die de wedstrijd wint wanneer beide spelers het vasteland vasthouden. De derde is de overexpansie, dat is de speler die het middelste derde deel vasthoudt en tegelijk naar de eilanden reikt, en de tegenactie is de twee-burenregel: houd de twee flanken veilig vóórdat het tweede front open is. De overexpansie is de mislukking die het meest op een overwinning lijkt in de lobby, omdat de speler die het middelste derde deel en de eilanden vasthoudt het hele bord controleert, maar het is de kwetsbaarste vorm op een smal schiereiland, omdat de twee flanken de twee kanten zijn waar de vijand tegelijk kan slaan terwijl je bezig bent op de eilanden.

De tegenactie van de tegenstander die de drie mislukkingen voeden is de aspak, dat is de speler of het team dat de omstreden as neemt vóórdat jij hem neemt. Op het zuiden is de aspak de speler die het middelste derde deel als eerste pakt, omdat het middelste derde deel de enige route is tussen de kusten en de speler die het bezit beide grensen bezit. Op het noorden is de aspak de speler die de bergkern als eerste pakt, omdat de kern de verdediging is en de speler die hem bezit het bovenste derde deel bezit. Op de eilanden is de aspak de speler die als eerste oversteekt, omdat de eilanden de aparte economie zijn en de speler die de oversteek wint de tweede as bezit. De tegenactie op de aspak is hetzelfde kader dat je een minuut eerder uitvoert: noem de anker en de twee buren al in de lobby, zodat de as al op je plan staat wanneer de aftelling eindigt. De drie mislukkingen en de drie aspaken zijn de volledige tactische inhoud van Korea, en de speler die het kader kan uitvoeren is de speler die het schiereiland wint.

Modus- en kaartaanpassingen

De modus waarin je speelt verandert de Korea-lezing op een klein aantal manieren, en de kaart zelf verandert de moduslezing op nog een paar. De eerste modusaanpassing is de teamverdeling, dat is de 2-team-verdeling op y=1210 die het zuiden en de eilanden op één team zet en het noorden op het andere, en het besliskader verandert van welke kant je kiest naar hoe het team zijn kant verdeelt. In een grotere teamlobby heeft het team meer spelers per genoemde natie, dus het team kan meer van zijn helft dekken en is de verspreidingsmislukking minder waarschijnlijk; in een kleinere teamlobby heeft het team minder spelers per genoemde natie, dus het team concentreert zich op het middelste derde deel en de eilandenas. Het teamkader is dezelfde concentratie logica als de FFA, toegepast op de helft van het bord van het team. In teamlobby’s is team_frequency 10 en in de brede multiplayer-pool is multiplayer_frequency 5, dus de 2-team-structuur is de frequentste vorm waarin je deze kaart aantreft, en de y=1210-verdeling is de verdeling die je het vaakst zult moeten lezen.

De tweede modusaanpassing is de v0.35-nationale AI, die nu harder terugslaat tegen de speler die zich voorts zet, op uitkijpostjes verder voortgaat en kernslagen slimmer afvuurt. Op Korea betekent de nationale-AI-wijziging dat de losse eilanden een omstredenere prijs zijn, omdat de AI aan de eilandkant op een landing verder voortgaat en de AI aan de vastelandkant harder terugslaat als je je voorts zet, zodat de eilandenas de as is waarop de v0.35-AI het meest actief is. De derde modusaanpassing is de kernterrein-annexatieregel, waarmee je een stuk terrein kunt innemen dat een kernbom van het hoofdlichaam van de eigenaar heeft afgesneden. Op Korea betekent de annexatieregel dat een kernbom die een Noord-Koreaanse natie van de rest van het schiereiland afsnijdt die natie een apart stuk maakt dat je kunt annexeren, wat verandert hoe je de grens speelt en het middelste derde deel zowel een kernafvuur als een landsprijs maakt.

De vierde modusaanpassing is de Doomsday Clock, indien deze actief is. De Doomsday-lezing op Korea is dezelfde als op elke kaart: de zij onder de veertig procent vecht om de golf te overleven, maar de Korea-lezing is dat de onderkant meestal het team is zonder de eilanden, omdat het team zonder eilanden het team is zonder de tweede economie. De Doomsday-lezing is dezelfde als de concentratielezing: de zij met de eilanden is de zij die tot de laatste economie kan blijven uitbreiden, dus de onderkant moet de eilandenzij dwingen eenheden te besteden aan het scherm. De kaartaanpassing is dezelfde als de modusaanpassing, omdat het smalle bord de modus is op dit schiereiland, en de modus verandert de lezing van de teamverdeling, de nationale AI, de annexatieregel en de Doomsday Clock. De speler die zowel de modus als de kaart kan lezen is de speler die Korea correct speelt, en het schiereiland is degene die de wedstrijd beslist.

Wat je naar je volgende wedstrijd meeneemt

De ene kernboodschap van Korea is dat het bord smal is en de beslissing de as is, en de as wordt beslist door de anker. De kaart is 1.088 pixels breed en 2.188 pixels hoog met 782.048 landtegels en 32 genoemde naties, en de wedstrijd wordt beslist door welke van de twee kusten je vóór het einde van de aftelling op commit. Het besliskader is het gereedschap: lees de as, noem de anker, noem de twee buren, en commit tot de kust waaraan de anker ligt, en de scenario’s zijn de twee manieren waarop de wedstrijd speelt: de middelgrote FFA op de zuidkust en de 2-team-verdeling op y=1210. De mislukkingen zijn de drie manieren waarop de wedstrijd verloren gaat: de kustcommitment, de eilandenverwaarlozing en de overexpansie, en de tegenactie is de ene manier waarmee de tegenstander wint: de aspak. De modus- en kaartaanpassingen zijn het laatste deel: de modus verandert hoe het team zijn kant verdeelt en hoe de nationale AI, de annexatieregel en de Doomsday Clock lezen, en de kaart verandert waar de twee kusten en de eilanden liggen.

Voor de bredere systemen waar dit openingsdeel in doordringt: de kaartstrategieguide dekt aaneengesloten land- en waternetwerken op elk bord, de eilandsverdedigingguide dekt hoe je de eilandsoversteek afscherm en wanneer een aaneengesloten zeeweg betekent dat je naar land moet terugvallen, de maritieme impasse- en blokkadeguide dekt hoe je een oversteek vasthoudt wanneer de vijand probeert hem te ontzeggen, de hoge-tegen-brede guide dekt wanneer een veilige economie meer land moet nemen, en de team-economie-ruimte guide dekt hoe teamgenoten de gedeelde corridors reserveren op de 2-team-verdeling. Haal die mee in dezelfde beslissing, dan stopt de Korea-opening met het een gok te zijn over welke kust centraal lijkt en wordt het een plan over welke kust, welke anker, welke twee buren en welke as je vóór de aftelling eindigt op commit, en dat is de enige keer dat het geheel nog in je handen is. Het bord is smal genoeg dat een verkeerde kust een tijdje herstelbaar is, maar het middelste derde deel maakt de correctie een oversteek, en oversteeken kosten tijd en een eenheid die je niet kunt veroorloven als je je vroegspel al hebt verbrand met een slechte start. Daarom zijn de spelers die op deze kaart winnen meestal degenen die de anker en de twee buren noemden en committen tot de kust waaraan de anker lag, in plaats van degenen die de bekende kust op intuïtie kozen en toen de oversteek moesten improviseren.

De laatste discipline die dit openingsdeel oplevert is timing. De y=1210-lijn is niet een willekeurige markering maar de grens van de match, en de beslissing die je aan de aftelling vastzet bepaalt of je de wedstrijd speelt of verdedigt. Een speler die te laat commit, speelt de wedstrijd reeds in als de tegenstander de anker en de twee buren heeft benoemd, en dan is de correctie geen flankbeweging maar een oversteek. Een speler die te vroeg commit, riskeert de anker te kiezen vóórdat de volledige lobby is gevuld, en dan kan de anker veranderen als een sterker spawn de stad als eerste neemt. De juiste timing is het moment waarin de lobby bijna vol is, de spawnlijnen zichtbaar zijn, en je de anker, de twee buren en de as nog kunt verifiëren vóórdat de aftelling eindigt. Die timing, gecombineerd met het kader en de scenario’s, is wat een Korea-opening van een gok maakt tot een plan, en het plan is de enige manier dat je een bord zo smal als Korea niet aan de eerste fout verliest maar aan de tweede, die je zelf maakt.