FFA-focus: wanneer je je verenigt om de snowballende leider in OpenFront te slaan

Een late FFA heeft een kenmerkend moment: één speler blijft groeien terwijl de rest al langere tijd vlak ligt, en de hele tafel keert zich naar dezelfde vraag. Moet de rest van de spelers nu hun individuele vooruitgang opgeven, zich verenigen en samen op de leider vuren, of is dat een valkuil? Dit gidsje beantwoordt die vraag met de v0.34.24-cijfers en de cijfers waar de spelers in de community al wekenlang over praten, namelijk wanneer de “kroon” haalbaar wordt om samen te slaan, en wat dat precies kost. De kroon is de speler die de 80%-lijn als eerste kan bereiken, en het samen focussen is de enige gecoördineerde zet die de snowball kan doorbreken; alles andere op het bord wacht op die zet.

De directe antwoord op “wanneer moet ik focussen” is: wanneer de leider verbonden is en twee spelers in bereik van zijn terrein tegelijk een front kunnen openen, vóór de leider zich met de sterkste uitdager verbonden heeft of vóór zijn groeicurve de 80%-lijn bereikt. Niet eerder — te vroeg is verspillen van reserves die de leider verwoest — en niet later, want dan heeft de leider zich al met de sterkste uitdager verbonden, en de twee verdedigers die de focus dan moet delen, zijn te veel om met twee tegelijk aan te vallen. Dat timingvenster is meestal drie tot vijf minuten breed in de late game, en het is het meest waardevolle tijdvenster dat de hele FFA aanbiedt, dus de hele gids is gericht op het zien en vullen van dat venster.

Wat de kroon is, en waarom de 80%-lijn het doel is

De winconditie in FFA is 80% van de beschikbare tegels, behalve wanneer de overurenstand geactiveerd is, waarbij de vereiste overurenpercentage vanaf minuut 30 met twee punten per minuut daalt. In een standaardwedstrijd is dat een vast doel: de speler die eerst 80% bereikt, wint, en niemand kan een ander tegelijk bereiken omdat de tafel alleen één 80% kan tellen. De kroon is de speler die op koers ligt naar die lijn, en in de late game is het meestal duidelijk wie dat is, omdat de groei-cijfers per speler zichtbaar zijn en de kroon de enige is die nog groeit terwijl de rest vlak ligt.

De reden dat de kroon een doel is om samen te slaan, in plaats van individueel, ligt in de wiskunde van het doel. Een speler die 42% heeft groeit op koers naar 80% in ongeveer negentien minuten bij twee procent per minuut, en in die negentien minuten bouwt de kroon de verdediging uit die de hele rest van de tafel moet doorbreken: SAM-rasters langs elke grens, bunkerlijnen die de landingszones blokkeren, en een nucleair arsenaal dat de resterende spelers deelt. Een enkele speler die probeert de kroon alleen aan te vallen, loopt tegen een volledige verdediging aan die op één bedreiging reageert, en de aanval verliest terwijl de kroon de verwoeste gebouwen van de aanvalder verzamelt en de groeivoet versnelt. De kroon is dus geen doelspeler voor een individu; het is een doelspeler voor een coalitie, en dat is precies waarom het samenvoegen vóór de aanval het belangrijkste onderdeel van de hele beweging is.

De 80%-lijn heeft een eigenschap die de timing van de kroon bepaalt: de afstand tot de lijn is in tegels, en de groeivoet van de kroon is per minuut, dus het aantal minuten tot de lijn is de afstand tot de lijn gedeeld door de groeivoet. Een kroon op 42% met twee procent per minuut heeft negentien minuten; een kroon op 55% met twee procent per minuut heeft zeven minuten; een kroon op 68% met twee procent per minuut heeft zes minuten. Die tellen zijn de tellen die de focusplanner moet doen, want ze bepalen of de tafel genoeg tijd heeft om het samenvoegen te plannen en de aanval uit te voeren, of of de tafel al te laat is en moet overschakelen. Die tellen bepalen ook de bondentiming: een kroon met meer minuten tot de lijn geeft de tafel meer ruimte om de bond te vormen en de reserves te bewegen, en een kroon met minder minuten dwingt de focus om de bond dichter op de slagminuut te timen, wat het verradersfenster-risico verhoogt en de reserve-houd dieper maakt.

Waarom individuele aanvallen de kroon missen: de twee-richtingen-regel

De volledige verdediging van de kroon deelt zijn reserves over zijn grenzen, en een enkele aanval op één grens trekt de volledige verdediging van de kroon naar die ene front. De wiskunde is simpel: de kroon heeft een reserve, en tegen één front kan hij die hele reserve inzetten, wat betekent dat de aanvalder een front moet openen dat groter is dan de volledige reserve van de kroon, en dat is vrijwel onmogelijk voor een enkele speler in de late game, want de reserves zijn te uitgegroeid om in één keer te overschouwen.

De oplossing is twee tegelijk ingezette fronten op twee verschillende grenzen, en twee fronten die in dezelfde minuut beginnen. Tegen twee tegelijk fronten moet de kroon zijn reserve delen, en een reserve die over twee fronten verdeeld is, is twee keer zo dun per front, waardoor twee aanvallers, die samen net zo sterk zijn als de volledige reserve van de kroon, de verdediging van de kroon kunnen doorbreken op ten minste één van de twee fronten. De cruciale eigenschap is de tegelijkheid: twee aanvallen die een paar minuten uit elkaar liggen, zijn twee gescheiden vechters, en de kroon wint beide, want hij kan zijn volledige reserve inzetten tegen de eerste aanval, zijn reserves hervullen, en dan zijn volledige reserve inzetten tegen de tweede. De twee-fronten-regel is dus niet alleen over het aantal aanvallers; het is over de timing, en de timing wordt gekocht door het samenvoegen.

Er is een derde variant voor een kroon met veel grenzen: een kroon op een landenklauw met vijf grenzen deelt zijn reserves over vijf fronten, en drie tegelijk fronten op drie verschillende grenzen is nodig om die verdediging te rekken. De aantal-aanvallers-beslissing is dus een functie van het aantal grenzen van de kroon, en de tafel moet tellen hoe veel grenzen de kroon heeft voordat ze beslissen hoeveel spelers nodig zijn voor de focus. Die tellen zijn het eerste ding dat de focusplanner moet doen, want het bepaalt of de focus twee spelers of drie spelers nodig heeft, en dat beïnvloedt het samenvoegen-tijdstip en het aantal spelers dat zich moet verbinden. Als de kroon twee grenzen heeft, is de focus een twee-speler-beweging en de bond kan kort blijven; als de kroon vijf grenzen heeft, is de focus een drie-speler-beweging en moet de bond langer duren om de extra aanvalder in positie te bewegen, wat het verradersfenster-risico verhoogt en de reserve-houd dieper maakt. Het grenzen-tellen is dus niet alleen een doorbraak-berekening; het is ook de input voor het bonden-tijdstip.

De verradersfensterwiskunde van het bonden voor de focus

Het samenvoegen is de instrument die de twee-fronten-timing koopt, en het werkt via de v0.34.24-bondregels die dit gidsje tegen de tagsources code heeft geverifieerd. Een standaard bond duurt vijf minuten, de gastheer kan een bond van één tot vijftien minuten instellen, en nul deactiveert bonds. Wanneer een bond wordt gebroken, is er een verradersfenster van dertig seconden, en binnen dat venster heeft de breker een verdedigingsmalus van 0,5 en een snelheidsmalus van 0,8, wat betekent dat de wapens van de breker in dat venster de helft zo effectief zijn in verdediging en 20% langzamer zijn in beweging. Bovendien daalt de relatie met de voormalige bondgenoot met 100 punten en met elk nabijgelegen buren met 40 punten, wat betekent dat de tafel die de focus gebruikt, licht vijandig is met de rest na de focus.

Die regels zijn de bouwstenen van de bond die de focus koopt. De focus gebruikt de bond om een wapenstilstand van vijf minuten te kopen, en binnen die vijf minuten bewegen de aanvallers hun reserves en openen ze de twee fronten in dezelfde minuut. De bond is niet bedoeld om permanent te zijn; het is bedoeld om de timing te kopen. Het verradersfenster is de prijs van het bonden, en de focusplanner moet de dertig seconden en de malussen berekenen tegen de reserve die de focus zal hebben in de minuut na de bond. Als de focus in de minuut na de bond zijn volledige aanval inzet, is het verradersfenster een risico: de voormalige bondgenoot kan in de dertig seconden een goedkopere, snellere aanval doen op de focus, en de malussen van de focus tijdens dat venster maken die aanval relatief goedkoper dan anders. De regel is dus: de focus verbreekt de bond alleen als zijn eigen reserve een goedkopere, snellere dertig-seconden-aanval kan overleven, en als die reserve dat niet kan, vernieuwt de focus de bond of laat hem lopen en timed de focus opnieuw.

De relatie-dalingen zijn de lange termijn prijs. Na de focus is de tafel licht vijandig met de rest, en dat is een eigenschap die de focus moet berekenen, want de focus wint de kroon op een licht vijandige naburigheid, en dat betekent dat de overlevingsfase van de focus, de kleine blokkade na de kroon is gevallen, plaatsvindt op een tafel waar de anderen geen reden hebben om de focus te helpen. De relatie-dalingen zijn dus geen fout; het is de prijs van de timing, en de focusplanner moet het berekenen alsof het een bekende kostenpost is, niet als een onvoorziene complicatie.

Hoeveel aanvallers de verdediging doorbreken: de twee-richtingen-wiskunde

De verdediging van de kroon is zijn reserve verdeeld over zijn grenzen, en de focus moet een front openen dat groter is dan de verdediging die de kroon op dat front kan inzetten. Tegen één front kan de kroon zijn volledige reserve inzetten, en tegen twee tegelijk fronten kan de kroon zijn reserve delen, wat betekent dat de focus twee aanvallers nodig heeft die samen net zo sterk zijn als de volledige reserve van de kroon, en die twee aanvallers tegelijk op twee verschillende fronten openen. Tegen drie tegelijk fronten op een kroon met veel grenzen, zijn drie aanvallers nodig.

De wiskunde van de doorbraak is: de focus heeft twee aanvallers met combinatiesterkte, de kroon heeft een reserve die over twee fronten verdeeld is, en de doorbraak gebeurt wanneer de combinatiesterkte van de focus groter is dan de reserve van de kroon per front. In een concrete situatie: de kroon heeft een reserve van 150 eenheden, de focus heeft twee aanvallers met 60 en 55 eenheden, en de kroon deelt zijn 150 reserve over twee fronten, wat 75 per front is. De focus opent twee fronten van 60 en 55, en de kroon reageert met 75 per front, wat betekent dat de focus op het front van 55 verliest (55 tegen 75) maar op het front van 60 wint (60 tegen 75 minus de reserve die de kroon moet behouden voor het andere front). De focus wint de doorbraak op het front van 60, en dat is genoeg om de kroon te slaan, want de overige front van de kroon is te gedempt om de focus te stoppen.

Die tellen zijn de tellen die de focusplanner moet doen vóór het samenvoegen: de combinatie van de twee (of drie) aanvallers, de reserve van de kroon, en het aantal grenzen van de kroon. Als de combinatiesterkte van de focus groter is dan de reserve van de kroon per front, dan breekt de focus door; als niet, dan moet de focus of meer spelers toevoegen of de timing verschuiven tot de reserve van de kroon dunner is. Die berekening is de kern van de focus-beslissing, en het is de tellen die de andere gidsen over eindspelfase en bonden niet doen, want die gidsen berekenen of de focus moet, niet of de focus kan winnen. De berekening verandert met de reserve van de kroon: als de kroon al een deel van zijn reserve heeft uitgegroeid in eerdere verdedigingstactieken, is de per-front-reserve dunner en breekt de focus door met minder combinatiesterkte; als de kroon zijn reserve intact heeft gehouden, moet de focus of meer aanvallers toevoegen of de timing verschuiven tot de kroon gedwongen wordt zijn reserve op te offeren op een andere front. De focusplanner moet de reserve van de kroon schatten op basis van de zichtbare gebouwen en de eerdere verdedigingsactie, niet aannemen dat hij intact is.

Het raketslotement: de MIRV-prijstrap en de dodenvolgorde

De focus eindigt met raketten, en de rakettenwiskunde is het deel van het plan dat wereldwijd is in plaats van privé. Een waterstofbom kost de aanvalder 5 miljoen, en een MIRV kost 25 miljoen basis plus 15 miljoen per wereldwijd al afgevuurde MIRV, een wereldwijde teller die omhoog telt bij het schieten, zelfs als de inslag daarna wordt afgeschoten. Het laatste deel is het deel dat de tafel zorgvuldig moet berekenen: de kroon heeft de hele wedstrijd gebouwd, en de raketten van de kroon, de MIRVs die de kroon afgevuurd heeft om zijn aandeel te houden, staan al op de wereldwijde teller. Elke MIRV die de kroon heeft afgevuurd, verhoogt de prijs van de eigen focus-MIRVs met 15 miljoen, en hetzelfde geldt voor de schoten van andere spelers. Het rakettenbudget van de focus is dus niet alleen de tellen van de focus; het is de wereldwijde tellen plus de geplande focus-slagen, en de prijs van de dodenvolgorde wordt bepaald door de eerdere beslissingen van iedereen.

De dodenvolgorde volgt uit de prijs. Een enkele waterstofbom van 5 miljoen wist een grondblok van de kroon uit, maar niet een SAM-raster, dus de taak van de raketten is het SAM-raster en de bunkers van de kroon te verwijderen in de laatste minuut van de focus, nadat de twee (of drie) grondfronten de openbare opening hebben doorbroken. De MIRV is de zwaardere optie: het lanceert een draagveld dat niet door SAM wordt afgeschoten en splitst in vele warheads die individueel afgeschoten moeten worden, en het is de enige wapen die de verspreide activa van de kroon met één slag kan wissen. Maar de prijs van de MIRV is de trap, en de focus moet elke geplande MIRV 15 miljoen boven de vorige inplannen en moet de gereedstaande siloroketten tellen, want een gereedstaande raket kan niet drie MIRVs tegelijk afvuren. De praktische dood is meestal een mix: één of twee waterstofbommen om het SAM-raster in de slagminuut te openen, dan de grondfront door de opening, en dan een MIRV als het resterende aandeel van de kroon te verspreid is om alleen van de grond te nemen. De volgorde is getimed zodat de duurste MIRV valt als het SAM-raster van de kroon al op de grondfronten is uitgegroeid, niet ervoor.

De overurenlijn verandert de dodenvolgorde wanneer ze actief is. Als de wedstrijd overuren speelt, daalt de lijn vanaf minuut 30 met twee punten per minuut, en het winnaarspercentage van de kroon krimpt elke minuut, dus de focus hoeft niet het hele SAM-raster van de kroon te wissen; de focus hoeft alleen het aandeel van de kroon onder de vallende lijn te houden, lang genoeg dat de lijn de kroon doorbrekt. De dodenvolgorde in een overurenwedstrijd is dus goedkoper: minder raketteninspanning op het SAM-raster, meer grond druk om de herbouwing van de kroon te voorkomen, en de MIRV wordt gehouden als eindoptie in plaats van als centrum van het plan. De focus in een overurenwedstrijd is een houdact, niet een wisact, en dat is een echt verschil in de goud die de tafel uitgeeft en in de reserves die ze houden. De versiegrens-opmerking over de overurenritme telt hier: op een v0.33-build daalde de lijn sneller per tijdseenheid, dus de houdact was korter; op v0.34.24 daalt de lijn met twee punten per minuut, en dat is de ritme tegen welke de volgende houd-berekening is berekend.

Scenario één: twee-fronten-focus op een leider van 42% in minuut 35

Je zit in een openbare FFA op een standaardkaart, en in minuut 35 heeft de leider 42% van de beschikbare tegels, jij hebt 18%, de speler aan je westzijde heeft 16%, en de twee overige spelers hebben 9 en 7%. De leider is met niemand verbonden, zijn SAM-raster dekt twee grenzen, en zijn zichtbare reserve is ongeveer 150 eenheden. De lijn is de vaste 80%-lijn, overuren staat uit, en de groei van de leider ligt op ongeveer twee procent per minuut, dus de leider bereikt de lijn in ongeveer negentien minuten als er niets verandert. De vraag is of de tafel nu moet focussen, en het antwoord is ja, omdat de leider niet verbonden is en de twee sterkste uitdagers beide in bereik van het terrein van de leider liggen.

Het plan is een twee-fronten-focus met een gehouden derde reserve. Je verbonden je met de west-speler (16%) voor de standaard-vijf-minuten, en de eerste ingezette minuut van de bond is minuut 38, dus de drie bondminuten worden gebruikt om reserves te bewegen en in positie te gaan, niet aan te vallen. Jouw slag van 60 eenheden en de slag van 55 eenheden van de west-speler zijn getimed om de twee zwakste grenzen van de leider in minuut 39 te bereiken, dezelfde minuut, dus de reserve van 150 eenheden van de leider wordt gedeeld en de SAM-bedekking rekt zich over de twee fronten. De buitenste bunkers en het SAM-raster van de leider nemen de eerste minuut van de slag; het verradersfenster past zich hier niet toe, omdat de bond niet gebroken wordt, hij wordt gebruikt, en het wapenstilstand dat het koopt, is precies de drie minuten die de reserves nodig hebben om te bewegen. In minuut 40, het raster deels uitgegroeid, vuren je een waterstofbom van 5 miljoen op de SAM-installatie van de leider, en de focus-grondfront stroomt door de opening. Het aandeel van de leider valt van 42 naar ongeveer 28% in de volgende drie minuten, en de tafel blijft over met twee spelers van 22 en 20% en de leider van 28, dus geen enkele speler kan de lijn alleen in de resterende minuten bereiken, en de wedstrijd gaat door als een kleinere blokkade. De focus heeft zijn definitie vervuld: nadat hij viel, kon niemand 80% alleen bereiken, en twee aanvallers waren sterk genoeg om de leider te houden van opnieuw opstijgen. De reserve die de focus houdt na de slag is de overlevingsfase: de focus heeft twee aanvallers van 22 en 20% en een dunne reserve, en de volgende zet is de eindspelfase-blokkade, niet een tweede focus. De bond die de focus heeft gebruikt, is nu de bond die iemand moet vernieuwen of laten lopen, en het verradersfenster dat de focus niet heeft betaald, is nu de vraag die de tafel moet beantwoorden als ze de bond vernieuwen.

Scenario twee: de overurenwedstrijd, de lijn houden in plaats van het raster doorbreken

Dezelfde leider, op 45% in minuut 30, maar de wedstrijd heeft overuren geactiveerd, dus na minuut 30 daalt het vereiste winnaarspercentage met twee punten per minuut: 80 in minuut 30, 78 in minuut 31, 76 in minuut 32, en zo verder, zonder vloer. De leider is op 45 en de lijn is op 80 in minuut 30, dus de leider is 35 punten boven de lijn, en de lijn daalt met twee punten per minuut richting het aandeel van de leider, wat betekent dat de lijn het statische aandeel van 45% van de leider ongeveer in minuut 42 bereikt als de leider niet groeit. Als de leider groeit met één procent per minuut, bereikt de lijn het mobiele aandeel van de leider ongeveer in minuut 39. De taak van de focus in deze wedstrijd is niet het SAM-raster van de leider wissen; het is het aandeel van de leader ervan houden te groeien, zodat de vallende lijn de dood doet.

Het plan is een houdact met twee lichte grondfronten en geen geplande MIRV. Je verbonden je met de west-speler op 17%, en je voert samen een lichte, aanhoudende druk op de twee zwakste grenzen van de leider uit voor de minuten 30 tot 39, houdt de groei van de leider nabij nul met een stoot van 40 eenheden en een stoot van 35 eenheden, terwijl de reserve van 140 eenheden van de leider over de twee fronten rekt en de buitenste bunkers niet kan herbouwen. De leider kan niet tegen de twee fronten met de volledige reserve reageren, dus de houd is betaalbaar: de groei van de leider valt van één procent per minuut naar ongeveer 0,2, en de lijn daalt van 80 in minuut 30 naar 62 in minuut 39, het punt waarop het aandeel van 45,8 van de leader al onder de vallende lijn is, en de leider verliest zonder dat een enkele MIRV gelanceerd is. Het goud dat de tafel uitgeeft, is de houd van de twee kleine reserves, niet een raketenvolgorde, en de MIRV wordt gehouden als optie voor het geval de leider hard op één front inzet en de houd doorbreekt. De versiegrens-opmerking telt: op een v0.33-build daalde de lijn één punt elke 30 seconden, dus de houd hoefde maar ongeveer de helft van de tijd te houden; op v0.34.24 is de ritme van twee punten per minuut waar de negen minuten houd hierboven tegen is berekend, en een wedstrijd op een oudere build zou de houd moeten her-timen naar de echte ritme. De houdact is de goedkopere zet in een overurenwedstrijd: minder raketten, minder goud, en de dood komt van de lijn in plaats van van de raketten, dus de tafel kan de focus plannen met een dunner budget en meer reserves voor de overlevingsfase na de lijn de kroon doorbreekt.

Falen, tegenzetten en hoe de leider reageert

De eerste falen is de één-aanvaller-focus, en hij faalt per constructie: de volledige verdediging van de leider reageert op één bedreiging, de aanvalder verliest de reserve, en de leider verzamelt de verwoeste gebouwen van de aanvalder, dus de mislukte aanval verbreedt de snowball. De tegenzet is de twee-fronten-timing, en de falen van die tegenzet is de timing-knoop: twee slagen die een paar minuten uit elkaar liggen, zijn twee gescheiden vechters, en de leider wint beide. De correctie is de gedeelde startminuut van de bond, en de falen daarvan is dat de bond zich niet op tijd vormt, omdat in de minuut waarin de tafel zich instemt om te focussen, de leider zich al met de sterkste uitdager heeft verbonden, en de focus dan een tweespelers-verdediging treft. De tweede falen is het blootstellen aan het verradersfenster: de focus breekt de bond om in te zetten, en het dertig-seconden-fenster opent precies wanneer de focus-eenheden het meest blootstaan aan de grens van de leider, en de goedkopere, snellere tegenaanval van de voormalige bondgenoot treft de binnenfront van de focus en duwt het aandeel van de focus onder het niveau dat nodig is om de leider te houden van opnieuw opstijgen. De tegenzet is de geteste reserve-houd: de focus breekt alleen als zijn eigen reserve een goedkopere, snellere dertig-seconden-aanval kan overleven, en als die reserve dat niet kan, wordt de bond vernieuwd of laten lopen en de focus her-timed.

De tegenzetten van de leider zijn waar de focus voor moet plannen. De beste zet van de leider is zich vóór de tafel met de sterkste uitdager te verbinden, wat de verwachte aanvalder van de tafel in een tweede verdediger verandert, wat de verdediging verdubbelt die de focus moet delen, en de focus meestal onbetaalbaar maakt. De tweede zet van de leider is zijn eigen MIRV te houden als antwoord op de raket van de focus: als de tafel de waterstofbom of de MIRV vurt, vuurt de leider de zijne op de grootste front van de tafel, en de wereldwijde prijstrap betekent dat de MIRV van de leider nu duurder is dan eerder, maar het is nog steeds een wisslag op de verspreide troepen van de tafel. Het antwoord van de focus op de MIRV van de leider is de derde aanvalder die in reserve gehouden wordt: de MIRV van de leider wist één front, en de derde front die de leider niet hoefde te delen, is de front die de dood afrondt. De derde zet is de overuren-geduld van de leider: in een overurenwedstrijd kan de leider kiezen zijn aandeel te houden en de lijn op hem laten vallen, en de houdact van de tafel is het antwoord, omdat de tafel het aandeel van de leider vlak kan houden terwijl de lijn daalt, wat precies scenario twee is. De falen van de focus zijn dus timing-, reserve- en bond-falen, en de versiegrens-constanten zijn waar elk van ze berekenen: het dertig-seconden-fenster, de 0,5- en 0,8-malussen, de standaard-vijf-minuten-bond en de 15-miljoen-MIRV-trap per schot. De meest veelvoorkomende falen in de late game is de een-aanvaller-focus die spelers doen als ze de timing missen, en die falen is per constructie: de leader verzamelt de verwoeste gebouwen en de snowball verbreedt. De correctie is niet de focus te herhalen, maar de tafel te laten groeien in de kans en de focus te plannen voor de volgende bondminuut, want een mislukte focus die de tafel drijft en de reserves dun maakt, is een tafel die niet meer kan focussen.

Modus- en kaart-aanpassingen, en wanneer je verder gaat dan de focus

De modus verandert wie de voormalige bondgenoot is en hoe snel een reserve kan omdraaien, en de kaart verandert hoeveel grenzen de leider moet verdedigen. In mens-tegen-naties is de “tafel” voornamelijk AI, en de bond is met een natie, dus de reserve van de natie draait op zijn eigen tijdschema, en de focus-timing is de timing van de mens plus de AI-wachtrij van de natie, trager en minder voorspelbaar dan een menselijke bondgenoot. Het aantal beschikbare tegels van de kaart verandert de betekenis van de lijn: op een kaart met minder beschikbare tegels is de 80%-lijn in absolute tegels dichter, dus het aandeel van de leider stijgt sneller in tegels per minuut, en de focus heeft minder tijd voordat de leider de lijn bereikt; op een kaart met meer beschikbare tegels is de lijn verder, en de tafel heeft meer minuten om de twee-fronten-slag te plannen. Het aantal grenzen van de leider is de directe kaart-ingang in de aantal-aanvallers-beslissing: een leider op een open zee-kaart heeft twee of drie grenzen te verdedigen, dus twee aanvallers delen de verdediging; een leider op een landenklauw met vijf grenzen moet zich over meer fronten verdelen, en de focus heeft drie aanvallers nodig om die verdediging te rekken. De versiegrens-opmerking over overuren geldt per wedstrijd, niet per kaart, dus dezelfde kaart op een server kan de blokkade met de vaste lijn spelen en op een andere de houdact met de vallende lijn, en het focusplan moet voor de wedstrijdinstelling gekozen worden, niet voor de kaart.

De verder-afstand-beslissing is de laatste, en het is de beslissing die spelers het vaakst missen. Als de focus gevallen is en de leider op 20% is met twee aanvallers op 22 en 20, is de wedstrijd niet voorbij; het is een kleinere blokkade, en het focus-goud is uitgegroeid en de reserves zijn dun, dus de volgende zet is de FFA-eindspelfase-inzet-beslissing: met twee of drie resterende spelers, de laatste reserve inzetten, zich achter een nucleair wederkerig blok opnieuw positioneren, of liquid houden en de lijn laten regelen. Als de focus niet gevallen is en de leider verder stijgt, is de zet de bondbreuk-timing-beslissing, omdat de bond die de focus heeft gebruikt, nu de bond is die iemand moet breken of vernieuwen, en het is een dertig-seconden-wedden, berekend met hetzelfde venster en dezelfde malussen die dit gidsje heeft gebruikt. Als het aandeel van de leider onder 25% is en de lijn 80 en overuren uit, is de focus nog niet dringend, en de tafel moet verder bouwen en op de volgende kans wacht, dat is de midden-klempositie: de tafel is nog niet sterk genoeg om te focussen, en de juiste zet is groeien in de kans, niet de focus vroeg afdwingen. De rakettenprijzen en de MIRV-trap voor iets van deze gevolgen staan in het MIRV-gidsje, en de huidige prijstrap en de gelabelde druk-schatting staan in de raketten-berekening.

De focus-beslissing, berekend, in één enkele tabel

De volgende tabel berekent de hoofdtakken van de focus tegen de v0.34.24-constanten. Het lezen is: de bond wordt gevormd vóór de leider zich richt of de lijn bereikt; de inzet heeft twee tegelijk fronten nodig voor een standaard-leider en drie voor een leider met vijf grenzen; het verradersfenster wordt alleen betaald als de reserve het kan overleven; en het raketslotement is de wereldwijde MIRV-trap, geen privé-budget. De volgorde van de lezing is belangrijk: eerst de winlijn en de overuren-instelling (dat bepaalt of de focus een wisact of een houdact is), dan het bonden-tijdstip en het aantal aanvallers (dat bepaalt de inzet), dan het verradersfenster (dat bepaalt of de focus kan breken of moet laten lopen), en ten slotte het raketslotement (dat bepaalt de dodenvolgorde en de wereldwijde prijstrap).

De één-zaak-samenvatting van het hele gidsje: de kroon wordt alleen genomen door een tafel die zich instemt op de startminuut vóór de leider zich instemt op de verdediger, een reserve houdt die het dertig-seconden-fenster kan overleven, en de dood regelt met de wereldwijde MIRV-trap, berekend tegen de eerdere schoten van iedereen. De snowball is de standaardwiskunde van een vaste 80%-lijn plus samengestelde rente, en de focus is de enige gecoördineerde beweging die hem breekt; alles andere op het bord wacht op die beweging, en de speler die hem organiseert, is de speler die de late FFA wint. De tabel hierboven is de referentie voor die beweging: de winlijn bepaalt de urgentie, het bonden-tijdstip koopt de twee-fronten-timing, het verradersfenster bepaalt of de focus kan breken of moet laten lopen, en de wereldwijde MIRV-trap bepaalt de dodenvolgorde.