OpenFront nucleair vluchtpad: welke silo schiet, de boog en de U-toets

Direct antwoord: de boog is automatisch, maar je controleert drie van zijn ingangen

Wanneer je klikt om een bom te starten, tekent OpenFront geen rechte lijn tussen je basis en het doel. Het tekent een gekromde voorvertoningsboog, en die boog doet echt werk: hij vertelt je welke silo heeft gestart, hoe hoog de raket zal stijgen en waar hij ongeveer zal landen. Het goede nieuws is dat de meetkunde volledig deterministisch is, geen toeval, en zodra je de drie ingangen begrijpt die het spel gebruikt, kun je elke boog op de kaart lezen en de vlucht voorspellen voordat de raket de buis verlaat. Deze drie ingangen zijn de start-tegel, de doel-tegel en de boogrichting. De start-tegel kiest de game-engine, de doel-tegel is de waar je op klikt, en de boogrichting is de enige knop die je actief omkeert met de U-toets. Deze handleiding behandelt elk van deze drie elementen in de volgorde waarin het spel ze daadwerkelijk berekent, en wendt ze daarna om naar beslissingen: welke silo je echt gebruikt, hoe je de raket hoger of lager laat vliegen, hoe je de reactietijd van de tegenstander minimaliseert of maximaliseert, en hoe je de landingszone exact leest. De cijfers hieronder komen uit de officiële bron v0.34.18, de nucleaire vluchtpad- en snelheidsfuncties, niet uit forum-schattingen, dus de meetkunde die je leert komt overeen met wat daadwerkelijk op de server draait.

Als je maar één ding onthoudt, onthoud dan: de boogtop is een derde van de rechte lijn tussen silo en doel, met een vloer van vijftig tegels, en de U-toets keert om aan welke kant van die lijn de hele boog zich buigt. De rest van deze handleiding is het gevolg van die twee feiten. De boog is geen voorstel dat je kunt negeren om een raket nog om te leiden; het is het vluchtplaan, getekend op schaal, en de raket zal precies de weg vliegen die de voorvertoning toont. Dat is wat het vluchtpad leerbaar maakt. Er is geen verborgen willekeur, geen server-jitter en geen hoek die je met de muis instelt; de enige ingangen zijn de twee tegels en de richtingsvlag, en de rest is meetkunde. De vaardigheid die deze handleiding bouwt is dus de drie ankers van de boog lezen, de start, de top en het einde, en er dan voor zorgen dat je silo-indeling en je U-toetsen de gewenste vlucht produceren. Wanneer je bij de sectie over vluchttijd aankomt, zul je zien dat dezelfde boog ook de klok codeert waartegen de tegenstander telt, en dat is de reden waarom de vorm van de boog voor de verdediger net zo goed meetelt als voor jou.

Hoe de start-tegel wordt gekozen: de engine pakt de dichtstbijzijnde bruikbare silo

Het eerste ding dat je moet begrijpen is dat je niet handmatig kiest welke silo de bom start. In v0.34.18 wordt het startpunt opgelost door één enkele aanroep van de engine, en de regel die het implementeert is afstand eerst. Wanneer je een bom bevestigt op een doel-tegel, vraagt het spel onder eenheden welke silo het dichtst bij het doel en daadwerkelijk in staat is deze start te leveren, en de raket verschijnt daar. In de praktijk start je bom dus altijd van de silo die het dichtst bij het aangeklikte doel is, niet van de silo die het dichtst bij je hoofdstad is, en niet van de eerste die je bouwde. Het gevolg is dat je basis-indeling stilletjes elke nucleaire vlucht bepaalt die je ooit start, wat de silo-plaatsing maakt tot een echte strategische beslissing en niet tot een cosmetisch detail. Als je silo op de verre rand van je territorium ligt, buigt een bom die op de vijandelijke kern richt zich over een grote kaart en brengt het grootste deel van zijn vlucht in de lucht door, omdat de rechte afstand van die rand-silo tot het doel groot is en de booghoogte evenredig met die afstand is. Als je daarentegen een vooruitgeplaatste silo bij de grens hebt, is dezelfde bom een korte, vlakke, snelle vlucht, en heeft de tegenstander amper waarschuwing.

Er is een extra beperking aan dezelfde regel, en dat is de die de meeste mensen verrast. Een silo die zojuist een raket heeft gestart, zit in cooldown, en als de dichtstbijzijnde silo nog laadt, valt de engine terug op de volgende dichtstbijzijnde bruikbare silo, en je raket verschijnt zichtbaar vanaf een andere tegel dan verwacht. Dat is de meest voorkomende reden waarom spelers zeggen dat een bom van de verkeerde silo kwam, en de engine doet precies wat daarvoor is geprogrammeerd, het is geen bug en geen richtfout. De manier om het te voorspellen is te kijken hoeveel silo’s je hebt en hoe ver ze zijn. Met slechts één silo start elke start daarmee en elke start na de eerste wacht op de cooldown, dus jouw starts staan in een rij. Met meerdere silo’s verspreid over je territorium wisselt de engine tussen ze, en een bom-salve barst zichtbaar uit meerdere verschillende tegels, wat de boog en de aankomsttijden van de hele salve verandert. Dus wanneer je een bom plant, is de eerste vraag niet welk doel, maar welke silo, en het antwoord is het dat de engine je geeft, de dichtstbijzijnde vrije tegel, die je rechtstreeks kunt aflezen aan het begin van de voorvertoningsboog.

De paraboolvormige boog: de rakethoogte is een derde van de afstand

De vorm van de voorvertoningsboog is geen decoratie; het is een echte parabool die de raket vliegt, en de hoogte wordt berekend uit de meetkunde tussen start- en doel-tegel. De engine neemt de rechte afstand tussen de twee punten en zet de top van de boog op een derde van die afstand, met een vloer van vijftig tegels. Dus een bom op een korte afstand stijgt minder dan dezelfde bom op een grote kaart, en op een zeer korte sprong voorkomt de vloer van vijftig tegels dat de boog instort tot een rechte, makkelijk leesbare en makkelijk te onderscheppen lijn. De boog is een Bézier-boog, verankerd op de start-tegel en de doel-tegel, met twee ankerpunten geplaatst op een kwart en driekwart langs de rechte lijn en naar buiten, loodrecht daarop, verschoven over de top-hoogte. Die loodrechte verschuiving is wat je ziet als de boog van de rechte lijn afwijkt, en het is het enige dat een bom-boog onderscheidt van elke andere eenheidbeweging op de kaart, omdat geen ander wapen in het spel zo hoog stijgt op een voorspelbare boog.

Omdat de hoogte evenredig is met de afstand, heeft een bom met een lange afstand altijd een hogere, boogvormigere boog en een bom met een korte afstand een vlakke, rechtstreekse boog, en de voorvertoningsboog is het beste ingebouwde instrument om een fout te detecteren, want de boog is een trouwe schaal van het raketpad. De bovenkant van de boog toont ongeveer de maximale hoogte die de raket zal bereiken, en de uiteinden zijn exact de silo waarvandaan hij start en de tegel waarop hij landt. Als de boog er fout uitziet, vliegt de raket fout, dus de boog is geen aanwijzing die je kunt negeren, maar het vluchtplaan, getekend op schaal voor je. Wanneer je een bom plant, lees je de drie ankers van de boog, de start, de top en het einde, en je hebt de hele vlucht gratis samengevat, wat de reden is waarom de rest van deze handleiding keer op keer terugkeert naar die drie punten. De top zegt hoeveel vlucht in de lucht wordt doorgebracht, de start zegt welke silo de engine koos, en het einde zegt de landings-tegel. Samen kun je de hele vlucht voorspellen, inclusief hoe lang hij duurt en waar de tegenstander hem kan bereiken, voordat je ook maar één gouden eenheid uitgeeft. Kort gezegd: de voorvertoningsboog is een vluchtkaart die je zonder extra rekenen kunt aflezen. Je kijkt van startpunt over het topje naar het eindpunt en hebt daarmee tegelijk de gekozen silo, de bereikte hoogte en het te verdedigen venster vastgesteld, en precies die drie lezingen zijn de volledige input die je nodig hebt voor de volgende U-toets-kant en silo-aanpassing.

De U-toets: omdraaien aan welke kant van de lijn de boog zich buigt

De boogrichting is de ingang die je met één toetsdruk actief verandert, en het is de knop die de meeste spelers onderbenutten. De engine draagt een richtingsvlag, en standaard richt deze de boog zo dat hij zich naar de kaartbovenkant buigt. Een druk op U wisselt die vlag, waardoor dezelfde bom zich in plaats daarvan naar de kaartonderkant buigt. Het startpunt en de doel-tegel bewegen niet, en de top-hoogte blijft dezelfde waarde van een derde van de afstand, dus U maakt de raket niet sneller of tragere en verandert niet waar hij landt. Wat hij verandert is de kant van de start-doellijn waar de hele boog zich naar toe buigt, en dat klinkt als een kleinigheid maar het is de volledige actieve controle over de vluchtvorm. Op een open kaart zonder obstakels is het vooral cosmetisch, maar zodra een SAM-lanceerder, een muur van gebouwen of een waterstreek tussen silo en doel ligt, bepaalt de boogkant of de raket erboven of eronder vliegt.

Als de tegenstander een SAM-gordel ten noorden van je doel heeft en de standaardboog zich naar het noorden buigt, stijgt de raket recht in de zone van de onderschepper, maar door op U te drukken om de boog naar het zuiden om te keren, stuur je dezelfde raket aan de andere kant van de lijn, vaak door een gat dat de gordel nooit dekte. De regel is dat U je enige echte correctie van het richtwerk is: je kunt het landingspunt ermee niet omleiden, maar je kunt kiezen aan welke kant van het kanaal de raket vliegt. Leer te kijken waar de vijandelijke SAM’s staan t.o.v. de rechte lijn van je silo tot het doel, en gebruik dan U om je boog op de open kant te zetten. Deze ene reflex verandert een raket die halverwege de boog zou zijn onderschept in één die aankomt. Het is ook nuttig te begrijpen waarom de vlag zo werkt en niet anders, want omdat de boog een symmetrische parabool is, is het omkeren van de loodrechte richting de enige manier om hem te spiegelen zonder de uiteinden te veranderen, dus de engine biedt slechts een booleaanse vlag aan en je krijgt slechts één spiegeling. Je U-strategie is dus binair, één kant van de lijn of de andere, en je hoeft geen fijne hoek achterna te jagen. Je moet de open kant kiezen, en de voorvertoningsboog werkt direct bij zodat je ziet aan welke kant je bent voordat je de start bevestigt, wat de hele reflex in één zin is: bekijk de boog, controleer de kant van de dreiging, keer om als de boog aan de verkeerde kant is.

De bereikbare afstand van 150 tegels en wat het doet met je richtwerk

Er is een harde meetkundige limiet rond elke bom die spelers zelden zien maar de hele vlucht vormt, en dat is de te targeten afstand. In v0.34.18 is een bom alleen te targeten terwijl hij binnen honderdvijftig tegels van zijn startpunt of bestemming is, en de engine codeert die limiet als een vierkante radius van honderdvijftig tegels rondom elk eind. Wat dat praktisch betekent is dat het midden van de boog, het hoge deel van de lus in het kaartmidden, onaanrakbaar is door iets, omdat hij meer dan honderdvijftig tegels van beide uiteinden tegelijk verwijderd is. Het te onderscheppen venster leeft alleen in de eerste honderdvijftig tegels na de start en in de laatste honderdvijftig tegels vóór het impact, en het midden ertussen groeit met de vlucht afstand. Voor de speler die schiet is de nuttige lezing aan de landingskant. De raket wordt pas een levend, te onderscheppen object wanneer hij binnen honderdvijftig tegels terugkeert van waar hij zal landen, dus het laatste deel van de boog is het deel dat de tegenstander kan betwisten, en de rest is gratis afstand.

Voor de verdediger is hetzelfde cijfer zijn volledige antwoordvenster, en daarom is het nucleair verdedigingsprotocol opgebouwd om die laatste honderdvijftig tegels te tellen in plaats van de hele boog. Voor je eigen richtwerk is de te targeten afstand de grens die je vertelt hoeveel van de boog de tegenstander echt moet bewaken. Als je landing diep in het vijandelijk territorium is, is de raket voor het grootste deel van zijn vlucht veilig en slechts blootgesteld in de laatste honderdvijftig tegels, dus zijn vijandelijke SAMs alleen relevant als ze dicht bij de landingszone liggen, en een gordel ver van de landing is nutteloos tegen jou. De afstand tussen je silo en het doel bepaalt de grootte van dit veilige middenstuk: hoe langer de vlucht, hoe langer de raket buiten bereik van beide uiteinden doorbringt. Dat heeft een praktische implicatie voor wanneer schieten. Een lange vlucht betekent dat de tegenstander zijn lanceerders vroeg moet inzetten aan de juiste kant van de lijn, want zodra de raket buiten bereik van de silo is, kan hij het midden niet meer betwisten, en alleen de laatste aanval resteert. Dus de te targeten afstand is niet alleen een verdedigingscijfer maar een richtinstrument dat je vertelt welk deel van je boog veilig is en welk deel blootgesteld, en dat is de reden waarom een lange boog van een verre silo zowel hoger als veiliger in het midden is dan een korte boog van een nabije silo.

Vluchttijd: de booglengte en de typesnelheid bepalen samen het venster

De totale tijd die een bom in de lucht doorbrengt is het product van de padlengte en de snelheid waarmee de raket hem aflegt, en in v0.34.18 komen beide uit verschillende plaatsen. De padlengte is de paraboolvormige boog die je zojuist leerde lezen, en de snelheid hangt af van het bomtype. De engine levert een langzamer cijfer voor standaard-atom en waterstofbommen, een sneller cijfer voor de MIRV-moederraket en het snelste cijfer voor de individuele MIRV-koppen zodra ze zich hebben gescheiden. Die volgorde is het hele timing-verhaal. Een standaardbom op een korte boog is de langzaamste, meest signaalgevende vlucht in het spel en geeft de verdediger de meeste tijd om zich te herpositioneren en een lanceerder in positie te brengen, terwijl een MIRV-kop op een lange boog, daarentegen, de afstand sneller afdekt, dus het venster dat de verdediger vóór het impact heeft is korter, ook al is het pad langer. De twee manieren om de vluchttijd te veranderen zijn dus de boog te veranderen en het wapen te veranderen, en je hebt beide op het moment van start.

Om de reactietijd van de tegenstander te minimaliseren, wil je een korte boog, wat een silo dicht bij het doel betekent, en een snelle raket, zodat de raket die korte afstand aflegt met de maximale toegestane snelheid van de engine. Om de tijd die je hebt om te plannen te maximaliseren, of om een bom voor de verdediger makkelijk leesbaar te maken, wil je een lange boog van een verre silo en een trage standaardbom, en de raket brengt het grootste deel van zijn vlucht door in het veilige middenstuk, hoog boven de kaart, voordat hij op het einde te targeten wordt. Daarom gaat silo-positie niet alleen om de boogvorm maar ook om het timing: dezelfde MIRV, gestart vanuit een rand-silo, geeft de tegenstander veel meer waarschuwing dan dezelfde MIRV, gestart vanuit een grens-silo, ook al is het exact hetzelfde wapen met exact dezelfde snelheid. Wanneer je kiest wanneer te starten, behandel dan de boog die je ziet als een klok. Een vlakke, kortere boog betekent minder waarschuwing en een moeilijkere onderschepping voor de verdediger, terwijl een hoge, lange boog meer tijd betekent en een makkelijkere lezing. De handleiding welke bom inzet beslist welk wapen de moeite waard is om uit te geven, en deze sectie beslist hoe de vlucht zelf zal aanvoelen zodra hij is betaald, want dezelfde waterstofbom is bij elke afstand een andere dreiging, en de verdediger leest je boog om de klok te schatten die je hem geeft. Het nuttigste reflex is om nooit een bom te starten zonder eerst de voorvertoningsboog te bekijken en te vragen welke vluchttijd die boog codeert, want de boog is de enige eerlijke schatting van het verdedigersvenster, en het is het cijfer dat je optimaliseert wanneer je silo’s plaatst en koppen kiest.

Scène A: de boog door een gat in een SAM-gordel sturen

Zet de mechanismen bij elkaar en de beslissing wordt concreet. Stel dat de tegenstander een SAM-gordel heeft gebouwd rond zijn kern, en de gordel is sterk in het noorden maar zwak in het zuiden, omdat hij zijn territorium naar het zuiden uitdeed zonder zijn lanceerders te herzien. Je wilt die kern nucleair raken. Je standaardboog, met de richtingsvlag ingesteld op boog omhoog, stijgt naar het noorden naar het doel, precies de sterke kant van zijn gordel, en de raket zal binnen bereik van een lanceerder zijn nog meer dan honderdvijftig tegels voor de landing. De correctie is de U-toets. Wissel de richtingsvlag om zodat de boog zich in plaats daarvan naar het zuiden buigt, en nu neemt dezelfde raket, van dezelfde silo naar dezelfde landings-tegel, een pad dat zich aan de zuidkant van de rechte lijn buigt en het dunne deel van de gordel doorkruist. De top-hoogte verandert niet, de landing verandert niet, maar het kanaal dat de raket inneemt is anders, en je hebt het onderscheppunt van de lanceerder weg die erop wachtte.

De tweede hefboom is de silo zelf. Als je dichtstbijzijnde silo bij het doel de is die het boog-naar-noorden-pad produceert, controleer dan of een tweede silo, verder van het doel, een vlakker boog zou produceren die onder de gordel door gaat in plaats van erboven. Een lage boog onder een gordel is vaak veiliger dan een hoge boog erboven, omdat een lage raket minder van zijn vlucht doorbrengt op de hoogtes waar lanceerders op richten, en de te targeten afstand betekent dat het enige deel waar je nog onderschept kunt worden de laatste honderdvijftig tegels zijn. De discipline hier is zowel de boogkant als de booghoogte te lezen vóór de schot, en de U-toets en je silo-keuze te gebruiken om de raket door het gat in plaats van door de muur te sturen. De winst is een bom die zou zijn onderschept die netjes aankomt, wat het hele verschil is tussen een bom uitgeven en verspillen. In het echte spel is het ook hier waar de cooldown-terugval telt, want als je de silo op de verre wisselt en de dichtstbijzijnde in cooldown is, kan de engine de silo nog steeds kiezen die je niet wilt, dus de scène werkt alleen als je controleert welke silo vrij is, wat nog een reden is om twee silo’s te bouwen en ze te spreiden om op elk moment een keuze aan boogvormen te hebben.

Scène B: het waarschuwingsvenster minimaliseren en maximaliseren

Dezelfde boog, gelezen als een klok, geeft je twee tegenovergestelde doelen, en beiden komen van dezelfde twee hefbomen, de silo-afstand en de wapensnelheid. Om de vijandelijke waarschuwing te minimaliseren wil je de kortste en snelste vlucht. Dat betekent de dichtstbijzijnde silo bij het doel te kiezen zodat de rechte afstand en dus de boog zo kort mogelijk is, en een snelle wapen zoals een MIRV-kop te starten zodat de raket die korte afstand aflegt met de maximale toegestane snelheid van de engine. Op een kleine kaart met een grens-silo produceert dat een vlakke, snelle boog die de verdediger alleen de laatste honderdvijftig tegels geeft om te reageren, en bij de snelle kopsnelheid is dat een kwestie van enkele seconden, wat vaak niet genoeg is om een lanceerder in positie te brengen. Om de waarschuwing te maximaliseren, zou je het tegenovergestelde kiezen, een verre silo voor een lange, hoge boog en een trage standaardbom, en de raket brengt het grootste deel van zijn vlucht door in het veilige middenstuk, hoog boven de kaart, voordat hij op het einde te targeten wordt.

Spelers willen zelden de waarschuwing maximaliseren op een bom die ze zelf starten, dus telt deze scène vooral wanneer je de bom van de tegenstander leest, en dat is de meest rendabele gebruik van de vaardigheid. Wanneer je een hoge, boogvormige boog op je af ziet komen, word je gestart vanuit een verre silo en heb je een lang venster om een gordel te bouwen en je te herpositioneren, en de hoogte van de lus is een directe schatting van de afstand van de schutter, want de top is een derde van de afstand. Wanneer je een vlakke, korte boog ziet, word je geraakt vanuit een nabije silo met een snelle kop en is je venster kort, dus reageer je onmiddellijk en verspil je geen lanceerder aan de verkeerde kant van de lijn. De binnenspringende boog als stopwatch lezen is een gratis voordeel, en dat is de reden waarom de voorvertoningsmeetkunde voor de verdediger net zo goed meetelt als voor de aanvaller, want de tegenstander leest precies hetzelfde op jouw boog zoals jij op de zijne. De MIRV-mechanica-handleiding dekt kosten en kop-schaal af, en deze sectie dekt af hoe die schaal de klok verandert die je op de kaart leest, wat de reden is waarom dezelfde MIRV-dreiging bij elke afstand een andere urgentie is, en de reden waarom een verdediger die de booghoogte kan lezen kan prioriteren welke binnenspringende raket eerst te onderscheppen.

Foutpatronen en hoe de tegenstander je eigen boog tegen je retourneert

De boog is een echt voordeel, maar ook de grootste aanwijzing die je de tegenstander geeft, en alle foutpatronen komen van hem als een gratis zaak te behandelen. De eerste fout is te starten vanuit de dichtstbijzijnde silo die in cooldown zit, zodat de engine terugvalt op een verder silo en de boog hoger en trager wordt dan verwacht, de verdediger een langer venster geeft en de raket potentieel door een lanceerder stuurt die je niet verwacht had. De tweede is de standaardboog omhoog te schieten op de sterke kant van een SAM-gordel omdat je nooit controleerde aan welke kant de lanceerders zitten, dus geef je de tegenstander een doel in het midden van zijn dekking en de raket wordt onderschept terwijl het grootste deel van zijn vlucht nog voor hem ligt. De derde zijn gestapelde starts. Wanneer je meerdere bommen tegelijk koopt, zet de silo ze in een rij op opeenvolgende ticks, zodat de starts in een rij staan in plaats van overlappen, en een salve van raketten die dezelfde boog bereiken is precies wat een vooruitberekende gordel is om te onderscheppen, dus in de tijd te spreiden of over verschillende silo’s is beter dan een strakke groep die allemaal hetzelfde kanaal delen.

De vierde fout is dat de tegenstander je boog leest en zich vooruit positioneert, dat is het sluigste want het is geen fout die je maakt maar een patroon dat hij benut. Een verdediger die je boogkant en je booghoogte ziet, kent het kanaal vóórdat de raket de buis verlaat, dus wordt een herhaalbaar patroon, altijd boog omhoog vanaf dezelfde rand-silo, tot iets waarin hij kan zitten en op je kan wachten. Het tegenspel is variatie en de U-toets. Wissel de boogkant tussen schoten, wissel de silo die je gebruikt, en gebruik de snelle kop wanneer je het venster wilt ontkennen en de trage bom wanneer je zijn antwoord wilt lezen voordat je inzet. De diepste les is dat de boog tweezijdig is. Het is je richtinstrument en het richtinstrument van de tegenstander tegelijk, dus op het moment dat je schiet is de informatie die je leest precies de informatie die zij retour lezen, en de speler die de bomgevecht wint is de die elke boog behandelt als een bericht in beide richtingen en de tweede bom plant vóórdat de eerste landt, want de tweede bom is de die niet vooruitberekend wordt en de die daadwerkelijk door komt.

Modus- en kaartaanpassingen en waar deze handleiding eindigt

De vluchtpad-mechanics gelden in alle modi, maar de cijfers waartoe je handelt variëren met de configuratie, en dezelfde boog betekent op een kleine kaart iets anders dan op een grote. In één-tegen-één is de kaart klein en de vijandelijke silo dichtbij, dus zijn jouw boog kort en vlak en zijn de laatste honderdvijftig tegels bijna de hele vlucht, wat het timing maakt tot de dominante hefboom en de U-toets wordt meer gebruikt om één vooruitberekende gordel te ontwijken dan om een lang pad te sturen. In Nations- en team-modi is de kaart groter en hebben meerdere spelers bommen, dus lees je meerdere boog tegelijk en telt de boogkant meer omdat de dreiging uit meerdere richtingen komt, en het veilige middenstuk van een lange boog wordt echt handig omdat je tijd hebt om je te herpositioneren terwijl een trage bom nog buiten bereik is. Op een grotere kaart zijn de hoge, boogvormige boog die je ziet de vluchten van verre silo’s, en hun hoogte lezen is de manier om de afstand van de schutter te schatten, want de top is een direct aandeel van de afstand.

De kaartgrootte verandert ook de te targeten afstand-berekening op een nauwkeurige manier. Een lange vlucht zet meer van de boog in het onaanraakbare midden, dus zijn bommen op grote kaarten veilig in vlucht en alleen aan de uiteinden blootgesteld, terwijl op kleine kaarten bijna de hele vlucht binnen honderdvijftig tegels van een eind ligt en dus voortdurend betwist kan worden. Dat is de reden waarom dezelfde waterstofbom op een grote Nations-kaart een zeer andere dreiging is dan op een kleine één-tegen-één, en de reden waarom de U-toets rendabeler is op grote kaarten waar er ruimte is om rond een gordel te sturen in plaats van erover te vliegen. Deze handleiding dekt de vlucht zelf af, welke silo start, hoe de boog ontstaat en de U-toets. De toetsenhandleiding lijst de U-toets en de andere ingangen op, de nucleaire rekenmachine dekt de schade- en kostenkant af, en de bommen-op-water-handleiding dekt de enige kaartconditie af, een landing in water, die het impact verandert. Lees de boog als een vluchtplaan, gebruik de U-toets als je enige echte correctie en placeer je silo’s zodat de boog die je standaard krijgt al de zijn die je wilt starten, want de goedkoopste vlucht is de die je nooit hoeft te corrigeren, en de beste silo-indeling is de die je de goede boog standaard teruggeeft.