OpenFront eiland-comeback in de late middenspel: troek terug naar een fortenis en wend het verloren spel

Direct antwoord: troek terug wanneer het vasteland niet meer voor jou werkt

Trok in de late middenspel terug naar een eiland wanneer je vastelandpositie een van beide verloren heeft: toegang tot goedkoop land om te blijven groeien, of de veiligheidsafstand zodat je leger niet wordt opgebruikt. Eenmaal terug, bouw geen normale economie. Bouw in deze volgorde een fortenis: een Haven voor inkomsten, je eerste afgeronde stad om het troepenlimiet omhoog te schuiven, een oorlogsschild om de vijandelijke marine af te wezen, een SAM-verdeling als afschrikking en een Silo voor een MIRV wanneer je de prijs kunt betalen. De enige beslissing die de comeback wint, is de terugtrok zelf niet. Het is om niet door te blijven investeren in oorlogsschepen zodra de tegenstander op zee overinvesteert, en om niet uit het spel te stappen na een MIRV op je afgebrand. De bouwvolgorde, de terugtrotswdrems en de versiegrens komen allemaal van de getagde bron v0.34.22. De eilandverdedigingshandleiding dekt de omgekeerde situatie waarin jij de kustspeler bent die een landing vasthoudt; de post-MIRV-herstelhandleiding dekt de minuten nadat een kop al op je kern is afgebrand.

Een comeback heeft drie voorwaarden, en geen van de drie is optioneel. De eerste is een bereikbaar eiland: je hebt een eiland nodig dat groot genoeg is om een Haven, een afgeronde stad, een oorlogsschild en een SAM-verdeling te huisvesten, en het moet liggen in open water dat de tegenstander niet over land kan oversteken, want een “fortenis” op een tegel van de vijandelijke grens is gewoon een vastelandpositie met een andere naam. De tweede is een goudreserve: de bouwvolgorde hieronder geeft ruim meer dan een miljoen goud uit voordat hij begint te produceren, en als je terugtrekt zonder reserve zit je op een droog gat zodra de tegenstander zijn schild opzet. De derde is een correcte lezing van de partij: de comeback werkt alleen wanneer de vastelandpositie écht verloren is, want een geslaagde terugtrok vanuit een nog winnende positie is niets meer dan een zelftoegebrakte vertraging die de voorsprong teruggeeft aan de tegenstander.

Het timing is het deel dat in real time het moeilijkst te lezen is. Een te vroege terugtrok kost je de kaart, en een te late terugtrok kost je de partij, dus het signaal dat je moet volgen is geen klok maar de kloof tussen je troepenlimiet en je inkomsten. Wanneer die kloof krimpt, werkt het vasteland nog en moet je blijven. Wanneer die kloof groeit, is het vasteland al verloren en is het eiland de enige positie die nog winbaar is. Die kloof is de hele beslissing, en de rest van deze handleiding is de checklist waarmee je de lezing bevestigt voordat je je committeert.

Wanneer het vasteland al verloren is

De meeste verloren middenspellen gaan niet door een enkele slechte slag verloren. Ze gaan verloren door een speler die dezelfde expansielus doortrekt die de eerste twintig minuten werkte, nadat de lus niet langer rendabel was. De vasteland-expansielus werkt alleen wanneer twee voorwaarden gelden. De eerste is landtoegang: je hebt goedkope, bereikbare tegels nodig aan de open grens, zodat vooruitdringen niet een heel leger kost om één tegel per keer te nemen. De tweede is de veiligheidsafstand: je hebt nodig dat de tegenstander ver genoeg weg is, zodat je leger zich tussen de contacten herstelt in plaats van onder het limiet gedwongen te worden tot een gevecht. Wanneer de tegenstander consolideert, een Haven bouwt aan de enige kust die je kunt bereiken, of simpelweg groot genoeg wordt dat elke grens die je schuift een frontale oorlog is, is een van beide voorwaarden al gebroken.

De terugtrokswdrempel is een verhouding, geen timer. Houd je legerlimiet in de gaten ten opzichte van je inkomsten. Als je voor een lange tijd onder een groot deel van maxTroops blijft terwijl je goud uitgeeft aan eenheden die meteen aan een grens sterven, investeer je niet in een leger. Je investeert in een begrafenis. De limietformule is 2 × (tilesOwned ^ 0.6 × 1000 + 50.000) + (som van afgeronde stadniveaus × 250.000). Op een kleine vastelandpositie zonder afgeronde stad doet de tegelfactor amper werk, en een tegenstander met hetzelfde tegelsaantal maar een stad meer heeft 250.000 limiet meer dan jij. Dat is geen klein verschil. Het is een verschil dat betekent dat je leger herstelt tot een plafond dat structureel lager is dan dat van de tegenstander, zodat elke verloren veldslag je een permanent kleiner leger laat. Het moment dat de limietkloof zich snijder vergroot dan je tegelgroei kan dichttrekken, is het vasteland een dode positie en het eiland de juiste volgende zet.

Een nuttige manier om de lezing te bevestigen, is de grens één stap vooruit te projecteren. Als het duwen van de grens om één tegel je je volledige leger kost en je achterlaat aan de vijandergrens met niets achter je, dan is de grens geen positie, het is een last. Het vasteland heeft een tweede, minder zichtbare kost: elke tegel die je bezit, is een tegel die teruggenomen kan worden. Hoe groter je positie, hoe langer je grens, en hoe meer van je limiet de tegenstander tegelijk kan bedreigen. Op een eiland is de grens de kustlijn, en de kustlijn is de kortste grens op de kaart. Dat is het geometrische argument voor de terugtrok, en het is de reden dat het fortenis werkt op het moment dat het vasteland niet meer werkt.

Wat een eiland echt voor jou koopt

Een eiland verandert de geometrie van het spel op drie specifieke manieren. Ten eerste geeft het je een natuurlijke grens. Elke kusttegel op het eiland is een muur die de tegenstander over zee moet oversteken, wat betekent dat de tegenstander niet simpelweg over de grens kan duwen zoals op land. De transport-landingenhandleiding dekt de mechanica van hoe de tegenstander zijn troepen over het water brengt. Van jouw kant is het punt dat elke amfibische aanval trager, zichtbaarder en duurder is dan een landgrens, en je een waarschuwingstijd geeft die het vasteland je nooit heeft gegeven.

Ten tweede maakt het je limiet onafhankelijk van de druk van de tegenstander. Op het vasteland kan de tegenstander je limiet verkleinen door je tegels te verkleinen. Op een eiland zijn je tegels het eiland zelf. Als het eiland groot genoeg is, is je tegelfactor in de limietformule een vast, verdedigbaar getal, en is de enige manier voor de tegenstander om het te verlagen om daadwerkelijk te landen en tegels te nemen. Dat verandert het drukmodel van een langzaam uitputten in een binair evenement: of de tegenstander landt of niet. Een binair evenement kun je plannen. Een uitputting die je niet kunt zien, kun je niet plannen.

Ten derde verandert het je marine in een krachtmultiplier in plaats van een passief. Op het vasteland is een oorlogsschip een patrouille-eenheid die de tegenstander kan negeren of één-op-één kan ruilen. Rondom een eiland is een oorlogsschip de poort. Elke vijandelijke eenheid die je kust bereikt, is een doel voor je schild. Het oorlogsschip kost min(1.000.000, (n+1) × 250.000) per schip, dus de eerste schepen zijn goedkoop, en de terugtroklogica is om precies genoeg te kopen om de marine van de tegenstander duurder te maken dan hun landing, niet genoeg om een zeeoorlog te winnen. Zodra de schip-uitgave van de tegenstander groter is dan de waarde van de troepen die ze beschermen, stoppen ze met de amfibische poging. Dat is het hele doel van het schild.

Een vierde, stiller voordeel is dat het eiland je inkomsten van het front isoleert. Op het vasteland staan alle Havens en Fabrieken binnen bereik van de grens, zodat een tegenstander die de afstand overbrugt de inkomsten kan raken die je leger financieren. Op het eiland is de enige inkomst die je kwijtraakt de inkomst die de tegenstander fysiek landt en neemt, wat hen dwingt troepen te committeren voordat ze je economie raken. Dat is het verschil tussen een front dat uitput en een positie die je kunt houden: het eiland maakt elke aanval op je inkomsten eerst een landing, en een landing is precies wat het oorlogsschild en de SAM-verdeling zijn gebouwd om te weigeren. Samen geven de vier voordelen je wat het vasteland nooit geeft, namelijk een positie waarin het enige dat je spel kan beëindigen een zichtbare, gecommiteerde en dure vijandelijke beslissing is.

De fortenis-bouwvolgorde en waarom

De bouwvolgorde is niet cosmetisch. Het is de volgorde die elke beslissing omkeerbaar houdt terwijl de vorige zich betaalt. Begin met een Haven. De Haven en de fabriek delen een kostschaal van min(1.000.000, 2^n × 125.000), dus de eerste Haven kost 125.000 goud en de tweede 250.000. De eerste Haven is de goedkoopste inkomsten die je ooit op het eiland zult kopen, en het is ook het goedkoopste dat je zult bouwen, dus er is geen reden om het uit te stellen. Je hebt goud nodig om alles andere te financieren, en de Haven is het enige gebouw dat goud genereert in plaats van verbruikt.

Bouw daarna je eerste afgeronde stad. Een stad kost min(1.000.000, 2^n × 125.000) en duurt 20 ticks om te afronden, en elke afgeronde stad voegt 250.000 toe aan je maxTroops. De eerste stad is het belangrijkste gebouw van het eiland. Het is geen inkomensgebouw. Het is een limietgebouw. Zonder hem is je legerlimiet wat je tegelfactor je geeft, wat op een eiland een vast, bescheiden getal is. Met hem springt je limiet om 250.000, wat het verschil is tussen een leger dat de kust kan verdedigen en een structureel te klein leger dat niet telt. De stad is ook de anker van je terugtrok. Als de tegenstander landt en je schip, je SAM, je Haven neemt, houdt je stad wél stand, en de 250.000 limiet die hij je geeft, blijft verder betalen voor je leger.

Na de eerste stad bouw je een oorlogsschild. Een of twee schepen volstaan om de marine van een kleine tegenstander af te wezen. Koop net genoeg zodat de schip-uitgave van de tegenstander duurder wordt dan de troepen die ze beschermt. Spam geen schepen. De schip-uitgavegrens is de meest voorkomende comeback-killer. Een community-tutorial merkt op dat vijf schepen verliezen een verlies van vijf miljoen goud is, en als ze neergeschoten worden, wil je stoppen met uitgeven. Het schild is een afschrikking, geen oorlog. Zodra de vijandelijke marine overinvesteerd is, heeft het schild zijn werk gedaan en gaat het goud dat je aan een zesde schip had uitgegeven naar de volgende Haven of de volgende stad.

Daarna, en alleen daarna, bouw je een SAM-verdeling. Een SAM-lanceerder kost min(3.000.000, (n+1) × 1.500.000) en duurt 300 ticks, dus 30 seconden, te bouwen. De SAM-koeltijd is 90 ticks. De community-lezing is dat een SAM een afschrikking is, geen absolute bescherming, en dat het enige moment om ze te stapelen een patstelling is waarin je een gespaarde bank hebt. De comebackpositie is precies een patstelling. Jij bent de kleine speler, de tegenstander de grote speler, en de partij is pat totdat een van beiden een fout maakt. Verdeel een paar SAM over het eiland zodat een MIRV voeliger en minder vernietigend gegooid moet worden. Een of twee SAM aan de kust volstaan niet. Je hebt de verdeling nodig zodat de tegenstander moet beslissen welk deel van het eiland hij MIRV, en dat het verkeerde antwoord hem de oorlog kost.

Tot slot bouw je een Silo voor de MIRV. Een raketput kost een vast bedrag van 1.000.000 en duurt 100 ticks. De MIRV zelf is 25.000.000 + 15.000.000 × in de part gegooiden MIRV. De eerste MIRV van de part kost 25 miljoen goud. Dat is veel. Maar een comeback die stagneert in een patstelling, is een comeback die de tijd heeft om te sparen. De MIRV is niet de comeback. Het is de afwerking. Je bouwt de Silo vroeg zodat de koeltijd en de prijsprijs-schaal al in het spel zijn wanneer de patstelling eindigt, en je schiet de MIRV af wanneer het vijandelijke leger op zijn maximum is en de patstelling op het punt staat te breken. De MIRV-mechanicahandleiding dekt de 350-koppenhulsel en de SAM-afschrikkingsberekening. Het punt hier is dat de Silo het gebouw is dat het eiland van een langzaam dood in een winbare partij verandert.

Twee scenario’s met getallen

Scenario A: de schone terugtrok. Je bent in de late middenspel, achter in de punten, en de tegenstander heeft een Haven gebouwd aan de enige kust die je kunt bereiken. Je limiet is 350.000, die van hem 600.000. Je hebt 1,2 miljoen goud. De juiste zet is de terugtrok naar een eiland van ongeveer 400 tegels. Je bouwt een Haven voor 125.000. Je inkomsten zijn online. Je bouwt de eerste stad voor 250.000. Je limiet springt naar 600.000, gelijk aan de tegenstander. Je bouwt twee schepen voor 250.000 en 500.000. Je schild staat klaar. De vijandelijke marine is nu duurder dan hun landing. Je bouwt in de komende minuten een Haven en een SAM. De amfibische poging van de tegenstander mislukt. Je hebt 2,4 miljoen goud en een limiet dat gelijk is aan die van de tegenstander. De part is niet meer verloren. Het is pat, en pat is de goede positie voor de kleine speler.

Scenario B: het mislukte schild. Je trekt terug naar het eiland, bouwt de Haven, bouwt de eerste stad, maar je bouwt ook vier schepen omdat de vijandelijke marine hard drukt. Je goud is nu 400.000 en je limiet is nog steeds onder dat van de tegenstander omdat je geen tweede stad hebt gebouwd. De vijandelijke marine is overinvesteerd, maar de tegenstander geeft er niet om, omdat de tegenstander groot genoeg is om je schild te negeren en de landgrens te schuiven die je nooit hebt gesloten. Je bent nu in een landoorlog op het eiland met een kleiner leger en geen goud om te herbouwen. De falingsmodus is de schip-spam. Het tegengif is de tweede stad. Als je de tweede stad in plaats van het vierde schip had gebouwd, zou je limiet 850.000 zijn geweest en zou de amfibische poging van de tegenstander een veldslag zijn geweest die je had kunnen winnen. De les is dat de fortenis een limietspel is, geen schipspel, en dat het moment dat je meer in schepen uitgeeft dan in steden, de comeback al verloren heeft.

Scenario C: de MIRV-afwerking. Je zit in de schone patstelling uit Scenario A. De tegenstander heeft een Silo, jij hebt een Silo, en geen van beide kant knippert eerst omdat beide de prijs kunnen betalen. Je hebt 4,2 miljoen goud gespaard. De tegenstander schiet de eerste MIRV af op je tegelaandeel, wat 25.000.000 kost en hen op 1,8 miljoen goud laat met een prijs van 15.000.000 voor de volgende. Je leest het herlaadvenster: de Silo van de tegenstander gaat na die slag in koeltijd, en hun leger is op limiet aan je kust omdat de landing die ze probeerden te financieren nu onbetaald is. Je schiet je MIRV af in de hoofdbasis van de tegenstander tijdens het herlaadvenster. De tegenstander heeft 15.000.000 goud en een prijs van 15.000.000 voor hun volgende MIRV, wat betekent dat ze een tweede niet kunnen betalen. Jij hebt 15.000.000 en een prijs van 30.000.000 voor de jouwe, wat je ook niet kunt betalen. Maar je hebt een groter leger aan de kust en de basis van de tegenstander is beschadigd. De comeback wordt gewonnen niet door de MIRV maar door het herlaadvenster dat die creëert, en de enige reden dat het venster bestaat is de SAM-verdeling die de eerste slag van de tegenstander een zichtbare, gemikte beslissing maakte in plaats van een gratis treffers.

Falings- en tegengifmodi

De eerste falingsmodus is de schip-spam. Je gaat door met schepen kopen omdat de vijandelijke marine zichtbaar en bedreigend is, en bouw je nooit de tweede stad. Het tegengif is de twee-stedenregel: je hebt twee afgeronde steden nodig voordat je een vierde schip koopt. De tweede falingsmodus is de langzame dood. Je trekt terug, bouw de fortenis, en de tegenstander laat je simpelweg volhouden en hoopt dat de overtijd-balk onder je tegelaandeel duwt. Het tegengif is de MIRV. Pat is geen verlies. Het is de goede positie. Je bouwt de Silo en schiet de MIRV af wanneer het vijandelijke leger op zijn maximum is.

De reden dat de langzame dood de meest voorkomende manier is waarop de comeback in de praktijk faalt, is dat de speler die is teruggetrokken stopt met agressief spelen en begint te passief te zijn, en een passief eiland is precies het soort eiland waar een tegenstander een landing tegen kan plannen. Het fortenis houdt alleen stand zolang jij nog degene bent die de beslissing maakt; het moment dat je stopt met beslissen, neemt de tegenstander het over. Dus de tegengif voor de langzame dood is niet alleen de MIRV, maar het weigeren om de patstelling een wachtkamer te laten worden. Je houdt het schild draaiend, je houdt de SAM-verdeling gericht, en je houdt de Silo gereed, zodat wanneer de tegenstander eindelijk de landing committeert, ze committeert naar een positie waarin elk deel al betaald is. De langzame dood en de MIRV zijn dezelfde beslissing twee keer: je houdt het eiland vast als een actieve positie, of je houdt het vast als een lijk, en alleen de eerste wint. De derde falingsmodus is de tegenlanding van de tegenstander. De tegenstander bouwt zijn eigen Haven en zijn eigen schipschild en probeert op je eiland te landen. Het tegengif is je SAM-verdeling. Een SAM-verdeling maakt de vijandlijke MIRV duurder en minder zeker, en de tegenstander moet beslissen welk deel van het eiland hij aanvalt. De verkeerde beslissing kost hem de part.

De vierde falingsmodus is de terugtrok naar een eiland dat te klein is. Je kiest een eiland omdat het bereikbaar is, niet omdat het groot genoeg is om het fortenis te huisvesten. Het eiland is 150 tegels, de bouwvolgorde past, maar de tegelfactor in de limietformule is zo klein dat je limiet nooit herstelt, en de tegenstander heeft slechts een kleine landing nodig om je tegelsaantal onder de behoeften van je leger te drukken. Het tegengif is de 300-tegelregel: een eiland van minder dan ongeveer 300 tegels is een opstapplaats, geen fortenis, en je zou het vasteland moeten houden of een groter eiland moeten kiezen. De vijfde falingsmodus is de late terugtrok. Je trekt terug nadat de tegenstander al een eigen Haven en een eigen oorlogsschild heeft gebouwd, zodat het eiland waar je naar terugtrekt nu betwist water is. Het tegengif is om terug te trekken voordat de tegenstander de kust afschermert, of om de comeback over te slaan en in plaats daarvan de middenspel-overlevingshandleiding te spelen. Een comeback die arriveert nadat de tegenstander zijn marine heeft gecommitteerd, is geen comeback, het is een tweede, slechtere positie.

Aanpassingen per modus en kaart

De eiland-comeback werkt het beste op kaarten met één groot eiland en een duidelijke open zee, zoals Pharaoh Islands of elke kaart waar eilanden gescheiden zijn door diep water. Op een kaart met veel kleine eilanden is de comeback moeilijker omdat de tegenstander zijn marine kan splitten en tegelijk op meerdere eilanden kan landen, en je schild meer kust moet dekken. Het tegengif is om het grootste eiland te kiezen en daar de fortenis te bouwen, en de kleinere eilanden te negeren. Op een kaart waar de tegenstander al op een eiland is, is de comeback een heel andere vraag, en de eilandverdedigingshandleiding is de juiste referentie. In 40-speler FFA is de comeback makkelijker omdat er meer potentiële tegenstanders zijn en de tegenstander minder waarschijnlijk een enkele amfibische poging onderneemt. In een 2-speler-partij is de comeback moeilijker omdat de tegenstander geen reden heeft om je eiland te negeren en de landing zal ondernemen. De FFA-middenspelhandleiding dekt de beslissingsbomen met 40 spelers.

De modus verandert ook de waarde van de SAM-verdeling. In een spel met weinig spelers heeft de tegenstander de tijd om het zachte deel van je eiland te kiezen en zich daarin te committeren, dus de verdeling moet dicht genoeg zijn zodat elke landingszone gedekt is. In een FFA met veel spelers is de tegenstander vaker in het gevecht met iemand anders aan de kust, wat betekent dat de verdeling dunner kan en het schild meer van het werk kan doen. De kaart verandert de kost van de landing zelf: een kaart waar het water tussen vasteland en eiland ondiep en kort is, maakt de transport van de tegenstander goedkoop, en het eiland stopt met fortenis zijn omdat de vijand je kust bereikt voordat je schild kan draaien. Op zulke kaarten is de comeback alleen haalbaar als je het eiland kiest dat het verst ligt van de dichtstbijzijnde Haven van de tegenstander, en die afstand is wat je écht verdedigt.

Het aantal spelers verandert ook welke van de vijf rijen van de beslisstabel je het zwaarst moet wegen. In een 40-speler FFA is de vierde rij, het schild, de rij die de part beslist, omdat de tegenstander vaker verdeeld is over meerdere fronten en het schild alleen een van hen hoeft te verslaan. In een 2-speler-partij is de eerste rij, het limiet, de rij die de part beslist, omdat de tegenstander geen reden heeft om zich te verdelen en de landing committeert zodra het schild is neergehaald. In elke modus is de derde rij, het goud, de rij die je moet hercontrolleren het moment dat de tegenstander de eerste MIRV afschiet, omdat die slag het ene evenement is in het spel dat de goudrekening aan beide kanten tegelijk verandert. De modus verandert het gewicht van de rijen; het verandert niet de volgorde, en het verandert niet het feit dat de vijfde rij, de twee steden, de afwerkingsvoorwaarde is in elke modus en op elke kaart.

Een snelle beslisstabel

De volgende tabel is de snelle referentie voor de comeback-beslissing. Lees hem in de volgorde. Als je ja antwoordt op de eerste regel, ben je in een verloren vastelandpositie en is het eiland de juiste volgende zet. Als je ja antwoordt op de tweede regel, is het eiland groot genoeg voor een fortenis. Als je ja antwoordt op de derde regel, heb je het goud om de bouwvolgorde te financieren. Als je nee antwoordt op een van de regels, is de comeback niet haalbaar en zou je in plaats daarvan de middenspel-overlevingshandleiding moeten spelen.

Vraag	Ja betekent	Nee betekent
Is je limiet lager dan die van de tegenstander en is je leger op uitputting aan de grens?	Het vasteland is verloren; troek terug naar het eiland.	Blijf en slag de grens.
Is er een eiland van minstens 300 tegels in bereik?	Het eiland is groot genoeg voor een fortenis.	De comeback is niet haalbaar.
Heb je minstens 1,5 miljoen goud?	Je kunt de bouwvolgorde financieren.	Spa eerst voor de tweede stad.
Is de vijandelijke marine overinvesteerd door je schild?	Het schild werkt; stop met schepen kopen.	Bouw een extra schip of stop het schild.
Heb je twee afgeronde steden gebouwd?	Je kunt de MIRV-afwerking financieren.	Bouw de tweede stad vóór de MIRV.

De volgorde van de rijen matters omdat elke rij een voorwaarde is voor de volgende. De eerste rij beantwoordt of je überhaupt in een comebackpositie zit, en ja antwoorden hier is een kost: je erkent dat het vasteland weg is. De tweede rij beantwoordt of de bestemming het fortenis daadwerkelijk kan huisvesten, en een eiland dat bereikbaar is maar te klein, laat je terugtrekken naar een verlieslandoorlog in plaats van een vastgehouden positie. De derde rij beantwoordt of je überhaupt het goud hebt om de bouwvolgorde te betalen, en een nee hier betekent niet dat de comeback onmogelijk is, het betekent dat je eerst moet stoppen met uitgeven aan het front en eerst voor de tweede stad moet sparen. De vierde rij is de rij die de meeste spelers fout doen, omdat het het moment is waarop de comeback zou moeten beginnen te werken en je in plaats daarvan doorgaat met schepen kopen; als het antwoord nee is, heb je het schild nog niet klaar en moet je nog één schip bouwen voordat je je aan de steden wendt. De vijfde rij is de afwerkingsvoorwaarde: zodra de twee steden klaar zijn en het limiet hersteld is, is de MIRV de afwerkingszet, en het bouwen van een vierde schip op dat moment is de falingsmodus die de part verliest.

Als je ja antwoordt op alle vijf de rijen, is de comeback volledig gefinancierd en speel je de bouwvolgorde en de MIRV-afwerking in de volgorde zoals hierboven gegeven. Als je ja antwoordt op de eerste vier maar niet op de vijfde, ben je één stad verwijderd van de afwerking en is de juiste zet om goud te sparen en verdere schepen te weigeren. Als je alleen ja antwoordt op de eerste rij, heb je een verloren vasteland maar geen financiering, en is de juiste zet om terug te trekken naar het grootste bereikbare eiland en de bouwvolgorde te starten terwijl je spaart, en te accepteren dat de comeback langer duurt dan de tegenstander verwacht. De tabel is een check, geen timer: voer hem uit op het moment dat je de terugtrok overweegt, en voer hem opnieuw uit nadat de tegenstander de eerste MIRV afschiet, omdat het antwoord op de vierde en vijfde rij het moment verandert waarop de Silo van de tegenstander in koeltijd gaat.

Wat te doen nadat de MIRV op je is afgebrand

Als de tegenstander je eiland MIRV, is de post-MIRV-herstelhandleiding de juiste referentie. Maar de comeback-kader verandert de herstelbeslissing. Op het vasteland is een MIRV een langzame dood omdat je tegels krimpen en je limiet daalt. Op het eiland is een MIRV een binair evenement omdat je tegels het eiland zijn en de enige manier voor de tegenstander om je limiet te verlagen is om te landen. De herstelbeslissing is niet “hoe bouw ik mijn tegels herbouwen”. Het is “heeft de tegenstander het leger om te landen en mijn eiland te nemen, of probeert hij alleen mijn moraal te breken?”. Als het vijandelijke leger op zijn limiet is en de landing loopt, is het eiland nog steeds een fortenis omdat de SAM-verdeling en het schipschild wél houden. Als het vijandelijke leger onder het limiet is, was de MIRV een valse aanval en gaat de patstelling door. De overtijd-winnenhandleiding dekt de dalende overtijd-balk. De comeback is een part die je wint door niet te verliezen, en de MIRV is het moment waarop de tegenstander moet beslissen of hij het leger heeft om het eiland te nemen, of of hij moet volhouden.

De praktische herstelvolgorde nadat een landing heeft mislukt, is dezelfde als de bouwvolgorde, alleen opnieuw uitgevoerd. De SAM-verdeling die de slag heeft opgevangen, heeft eenheden die neergehaald moeten worden, en die eenheden moeten herbouwd worden voordat de volgende poging; het schild dat de transport heeft gedraaid, heeft schade opgelopen en heeft de schip-slot nodig om opnieuw gevuld te worden; en de Haven die je leger financieerde is het eerste wat de tegenstander in de volgende poging zal proberen te breken, zodat de tegel van de Haven beschermd moet worden. Met andere woorden: het herstel is geen herbouw, het is een herbeginsel. De mislukte landing van de tegenstander heeft hen het goud gekost dat ze aan de transport en de schepen hebben uitgegeven die erbij kwamen, en dat is het venster van de tweede MIRV, omdat een tegenstander die zojuist een landing heeft mislukt nu onder de goudlijn is voor een tweede poging.

De beslissing die het post-MIRV-moment afdwingt, is dezelfde beslissing waar de hele comeback over ging, alleen nu over het eiland van de tegenstander. Je hebt zojuist je laatste MIRV op de tegenstander verspilt, de Silo van de tegenstander is in koeltijd, en het leger van de tegenstander is op limiet aan je kust. De vraag is niet of je het eiland van de tegenstander kunt nemen, het is of je je eigen eiland kunt houden. Als het antwoord ja is, houd je het eiland vast en laat je de overtijd-balk de rest doen. Als het antwoord nee is, heb je je afwerkingszet verspilt en is de comeback op, en is de juiste zet de stapel-tegen-verdelingshandleiding, die de landoorlog dekt die de zeeoorlog vervangt wanneer beide kanten hun marine hebben verspilt. De comeback wint wanneer de laatste MIRV landt en de tegenstander nog het goud heeft om er een terug te schieten. De comeback verliest wanneer de laatste MIRV landt en de tegenstander het goud heeft dat het zou hebben betaald, en de enige reden dat dat goud er nog is, is de SAM-verdeling die de eerste slag van de tegenstander een zichtbare, gemikte beslissing maakte in plaats van een gratis treffers.